Dag 10: Vallee des Volcans

Na zo'n 50 km stond langs de weg het bord  "Vallee des Volcans de Auvergne". Het uitzicht op de vulkaankegels was inderdaad fantastisch. Het landschap was een soort groene variant van de Canarische eilanden, Fuerteventura of Lanzarote. Dit was ook één van de momenten dat ik toch spijt heb geen "echte" foto camera mee te hebben genomen. Beperkingen van de (groothoek)lens en sensor van de telefooncamera zijn dan toch te groot om dit goed vast te leggen. Beter dan dit kreeg ik het niet. Ook de wolken zijn mooi, maar het ging me om de vulkanen, die je dus eigenlijk niet ziet...

Dag 10: Door de Auvergne - Attention au chien!

Ik fietste vanochtend op een stille weg dwars door een bos rustig omhoog toen plotseling 6 grote honden, Duitse doggen, grommend en blaffend op me af stormden. Negeren en rustig doorfietsen is in mijn ervaring de beste tactiek om met blaffende honden om te gaan. Bij deze jongens werkte dat echter niet. Ze waren bijzonder opdringerig. Ze sprongen tegen de fiets op en hapten naar mijn benen. Ik voelde natte neuzen in mijn knieholtes en hondenkaken mijn kuiten. Ze bedoelden het allemaal vast goed en aardig; ze beten in ieder geval niet door. Maar het was wel vreselijk irritant en intimiderend. Het baasje was natuurlijk nergens te bekennen. Na een paar honderd meter hielden ze het gelukkig voor gezien en lieten ze me verder met rust. Er zijn van die momenten dat je toch echt even heel alleen voelt...

Op dit incident na heb ik verder ontspannen gefietst. Na gisteren had ik al  verwacht dat er vandaag weer flink geklommen moest worden en dat klopte ook. Het ging zelfs verder omhoog (tot boven de 1100 meter) dan gisteren, maar het ging minder op en neer.

Ik heb de tent opgezet op een camping iets buiten de route, langs de Loire Sauvage. Ik moet toch een keer opzoeken hoe die rivier nu precies loopt. Je komt de Loire in heel Frankrijk tegen. Hier is het een smalle snelstromende beek tussen hoge rotswanden. Wel mooi!

Afstand: 115 km,  1550 hoogtemeters

De routebeschrijving

In aanvulling op het vorige bericht, waarin ik schrijf dat ik zonder route beschrijving fiets. Dat klopt niet helemaal. Ik volg grotendeels de "route van Amsterdam naar Barcelona" van Paul Benjaminse. Deze route is in 2 boeken tot in werkelijk het kleinste detail nauwgezet beschreven. Ik gebruik onderweg echter het (Garmin) Gps apparaat waarop ik de track van de route heb geladen. De boekjes heb ik gekocht maar thuis gelaten.  Ik heb ze thuis globaal doorgenomen om te kijken welke routevariant me het aantrekkelijkst leek. "Nuttige informatie" als overnachtingsadressen heb ik uit de boekjes gekopieerd en meegenomen. Maar het nut daarvan blijkt maar betrekkelijk. Onderweg is deze informatie makkelijker en beter via internet te vinden. Vooral als het om openingstijden gaat is dat vaak actueler. En wat de route betreft: ik vind het juist leuk om verrast te worden ;-)

Dag 9: Omhoog door Le Roannais naar Le Massif Central

Omdat ik de beschrijving van de route die ik volg thuis heb gelaten, weet ik vaak niet wat me te wachten staat. De verrassing vandaag was dat de route al snel na het verlaten van de stad Roanne begon te stijgen. Ik had eigenlijk een vlak begin verwacht, net als de  laatste kilometers van gisteren, langs spoorwegen en kanalen. De klim ging uiteindelijk dik 2 uur door, tot een naamloze col van ruim 900 meter hoog. 

Ik was terecht gekomen in Le Roannais, het achterland van Roanne. Roanne vond ik niet zo'n boeiende stad, maar deze omgeving beviel me uitstekend:  kronkelende wegen door smalle dalen, kabbelende beekjes, een afwisseling van bos en vergezichten met bergboeren en compacte dorpjes. Dat is leuk fietsen! Na de eerste col volgde een afdaling tot circa 600 meter. Daarna ging het op en neer tussen de 600 en 750 meter, met af en toe een uitschieter boven de 900 meter. 

Na Le Roannais kwam het "parc naturel régional Livradois-Forez". Dat park is onderdeel van het Centraal Massief. De fietsroute volgde gedeeltelijk de  "Route des Balcons" (= toeristische autoroute door de streek) en bood dan ook mooie vergezichten. Eerst alleen in de verte, maar later ook dichterbij, kon je besneeuwde bergtoppen zien. Bij helder weer zou je zelfs de Alpen kunnen zien. Ik geloof niet dat ik die vandaag heb gezien. Wat de richting betreft denk ik dat de hoge bergen die ik zag in de Auvergne liggen: dat het de oude vulkanen rond de Puy de Dome zijn. Overigens waren in de directe omgeving de iets hogere cols (1200-1300 meter) vaak nog gesloten wegens de sneeuw. Mijn route bleef echter onder de 1000 meter dus ik heb nergens last van gehad.

Ik kampeer vandaag bij een stel Nederlanders die hier een Gite met Camping zijn begonnen. Vandaag is de eerste dag dat de camping open is en ik ben hun eerste en enige gast. Ik heb dus weer de luxe van een prive toiletgebouw.

112 km, 1650 hm

 

Dag 8: Eindelijk zon! En dan slaapt Hans in een hotel in Roanne.

Na een frisse start (ik had er niets van gemerkt, maar het had flink gevroren vannacht. Er stond ijs in de pannetjes) werd het een prachtige dag. In de loop van de middag konden de beenstukken uit. De eerste vlinders vlogen rond en de koeien keken weer tevreden uit hun ogen.

Al snel was ik in Cluny. Daar heb ik veel tijd doorgebracht. Maar het fraaie historische stadje (met een gigantisch klooster complex dat vroeger nog veel groter was) heb ik geen recht gedaan. Ik heb namelijk op een trapje voor het museum van Kunst en Archeologie mailberichten voor het werk zitten schrijven. Dat klinkt erger dan het is, want ik zat  op mijn gemak in de zon met een beker thee, een pain au chocolat en een baguette er bij. Wat wil je nog meer? Ik vond het heel ontspannen. Het is echter geen sterk voorbeeld van "loslaten en onthaasten" ;-) Maar sowieso had ik niet de rust om galeries of musea te bezoeken, ik wilde fietsen.

Na Cluny ging het direct de heuvels in, die aan de horizon steeds hoger werden. Het bleek dat ik over een heuvelrug heen moest om daarna door een ander heuvelachtig landschap geleidelijk af te dalen tot in het dal van de Loire.

In Matour heb ik geluncht bij Entre Nous met een Salade de Chevre Chaud. Ik ben gek op geitenkaas en deze was goed. Alleen is het nogal een heftige hap, midden op de dag tijdens een fietstocht. De kok vroeg of ze de foto mocht hebben die ik van de salade had gemaakt. Ze vond haar salade zelf dus ook erg geslaagd. Mijn foto wilde ze op Facebook plaatsen. Ze vond het alleen jammer dat het theekopje ook op de foto stond.  Thee bij de lunch past duidelijk niet in het Franse plaatje.

Ik was van plan  voorbij Roanne een camping te nemen. Maar alle campings in de regio bleken gesloten. Gelukkig is er genoeg keuze aan hotels bij Roanne. IBIS is een makkelijke optie. Het is een onpersoonlijke grote keten, maar het hotel is netjes, voordelig en het personeel doet niet moeilijk over een fiets op de kamer. Dus slaap ik vanavond binnen. En heb ik de was gedaan.

120 km, 875 hm

Dag 7: Dwars door Bourgondië, van Pontaillier tot Saint-Boil

Vandaag heb ik eindelijk de hele dag zonder regenpak kunnen fietsen. Er komt ander/beter weer aan. Tot in de middag was het fris en viel er hier en daar een bui. Maar dat waren 5-minuten buitjes, waarvoor je even kunt schuilen (als je tenminste geluk hebt op dat moment een beschut onderkomen te vinden). In de loop van de dag draaide de wind van het zuiden naar zuid-west tot west, wat voor de etappe van vandaag niet perse handig was, maar over het geheel gezien wel een stuk gunstiger is. Ondertussen heb ik het gevoel dat ik 800 km tegen de wind in aan het trappen ben geweest. Ook de zon krijgt meer ruimte. De laatste kilometers rolden lekker weg en ik had nog tot Cluny door willen fietsen. Toen ik (voor de zekerheid) de camping in Cluny belde, bleek die pas op 30 april te openen. De camping in Saint-Boil (20 km voor Cluny) was wel open. Achteraf ben ik blij met deze keuze: mooi rustig plekje, keurig verzorgde voorzieningen, aardige mensen en heerlijk gegeten in het restaurant bij de camping.

De route was ook "genieten". Dat is het natuurlijk elke dag, maar vandaag was bijzonder relaxed. Het weer nodigde uit om vaker te stoppen en foto's te maken. Vandaag dus weer een volle collage. 

Na een kort stuk langs de Saone, boog de route al snel af om door de bossen van de Bourgogne (met bloemrijke randen langs de paden) verder te gaan. Na de bossen kwamen de wijngaarden van de Bourgogne. Hier groeien de Franse topwijnen. 
In Beaune heb ik geluncht met een 3 gangen menu (vandaag dus 2x uit eten ;-) bij  La Fabrique de Louise. Beaune is vooral bekend van het Hotel Dieu . Vooral de vakwerkgevels van het binnenhof zijn fraai, maar daarvan kon ik slechts een glimp opvangen. De toegang werd streng bewaakt door 2 indrukwekkend bewapende gendarmes. Tasjes van passanten werden gecontroleerd. Met een ongeschoren kin, 2 pet flesjes met brandbare vloeistoffen (= spiritus voor het kooktoestel) en diverse potentiële steekwapens in de tassen, heb ik het niet eens geprobeerd geprobeerd en ben ik uit de buurt van beide heren gebleven.
Na Beaune ging de route verder door wijngaarden en langs pittoreske (wijn)dorpjes. Daarna weer verder door het bos en tenslotte langs het kanaal en over een oude spoorbaan verder naar het Zuiden.

130 km, 660 hm

Dag 6: Langs het kanaal van Champagne naar Bourgondië = wel de goede sloot nemen!

Eén foto (zie hieronder) is genoeg voor de rit van vandaag. Het ging namelijk de hele tijd langs "le Canal entre Champagne et Bourgogne" en het was erg nat. Helaas was die nattigheid niet alleen van de ochtend. Na een half uur begon het namelijk weer te regenen. Al snel waren de handschoenen volledig doorweekt. Ik besloot de hele rit in een gestaag tempo en aan één stuk door te rijden. Genoeg bewegen om warm te blijven, maar vooral niet te hard trappen om te gaan zweten en verder ook niet te stoppen om foto's te maken. Jammer van de velden met gele sleutelbloem, jammer van de historische sluisjes en de pittoreske dorpjes, maar ik wilde niet afkoelen...

Kort voor Pontailler begon toch de zon weer te schijnen en kon eindelijk het regenpak uit. Ik heb eerst in de supermarkt inkopen gedaan en  kreeg daarna een gastvrij onthaal op de camping. Ik was ook hier de eerste fietskampeerder van het seizoen. Deze keer moest ik zelfs van de campingbaas op de foto.  Nu sta ik op de FB pagina van camping La Chanoie. Na het opzetten van de tent barstten de buien weer los. Het plan om ergens binnen te gaan eten is niet gelukt. De campingbaas had een goede tip, maar zijn restaurant was, net als de andere 2 in het dorp, fermé.

65 km, 200 hm

Dag 6: Onthaasten...

Om 11 uur vanochtend regende het nog steeds, ging de dame van de receptie naar huis en moest ik de receptie verlaten. Daarop heb ik me weer geïnstalleerd in het washok. Dat kende ik nog van gisteravond. Er was verder helemaal niemand op de camping.

Er is internet, free wifi en een stopcontact in het washok. Met donsjack en regenbroek aan is het er best uit te houden. Na een tijdje had ik de krant uit, begon buienradar (net als de andere meteo sites) echt te vervelen en ging ik openstaande mailtjes afwerken. Onthaasten is niet mijn sterkste kant. Maar ik had me ondertussen neergelegd bij een gedwongen rustdag. Een rustdag is sowieso wel een verstandig idee.

Rond lunchtijd hield de regen op. En bleef het zowaar een tijdje droog. Sommige meteosites gaven op dat moment ineens een "droog venster" van een uur of drie aan. Alleen volgens buienradar regende het nog steeds en zou het dat ook blijven doen. Twijfel. Toen het rond 14 uur nog steeds droog was ben ik alsnog op de fiets gestapt om naar de camping  in Pontailler sur Saone te rijden. Dat is ongeveer 60 km. En dus goed in die 3 droge uurtjes te doen. In Pontailler zou ook meer te doen zijn dan op de plek waar ik nu zat: er zijn restaurants en er is zelfs een supermarkt.

Bovendien: met twee halve dagetappes (gisteren en vandaag) heb ik die rustdag eigenlijk toch ook gehad?

Dag 6: Wachten tot de regen stopt

Vanochtend houd ik de dame van de campingreceptie gezelschap. Buiten regent het pijpenstelen.

Het goede nieuws is dat ik vanochtend alles droog in heb kunnen pakken. Ik was me nog in het toiletgebouw aan het omkleden toen de bui los barstte. En nu plenst het dus al ruim een uur. In twee standen: hard en heel hard.

Een beetje regen bij vertrek is geen probleem. Maar dit is te gek. Ik wacht tot het buiten wat rustiger wordt. En misschien krijg ik straks wel een koffie van de dame achter de balie...

Dag 5: Andelot - Villegusien-le-Lac

Korte maar afwisselende fietstocht: over bospaden langs beekjes en verborgen kastelen, over het jaagpad langs het kanaal, af en toe een hoogvlakte op en af, over een oude spoorbaan en door heel veel dorpjes. Ieder dorp, hoe klein ook, met zijn eigen gemeentehuis, soms pompeus, soms bescheiden. Vandaag waren ook wat meer mensen op straat. Dat maakt het een stuk levendiger.

85 km, 875 hm.

Dinsdag - wasdag?

Vandaag eerder een camping opgezocht om wat "huishoudelijke" klusjes te doen. Na 5 dagen waren de fietskleren echt aan een wasbeurt toe. Normaal spoel ik ze aan het eind van de dag even uit, maar met het natte en koude weer van de afgelopen dagen krijg ik het niet meer droog. Vanmiddag even tijd voor de was genomen. En de droger van de camping gebruikt.

De wasinstallatie op de foto staat niet op de camping, maar kwam ik onderweg tegen bij een parkeerplaats langs de weg: tussen de bouwmarkt en de supermarkt. Met een omkleedcabine en verwarmde wachtruimte was het een super oplossing geweest. De capaciteit van de installatie is ruim voldoende voor een peleton fietsers. Ik heb het toch maar bij een handwasje op de camping gelaten.

Dag 5: Frans ontbijt

En dat valt niet tegen! Ik word verwend in Café Bar Gourmand op het dorpsplein van Andelot.

Ontbijt voor de tent zat er niet in. Mijn noodvoorraad brood was beschimmeld. Bovendien regende het. Dit is veel beter. Blog bijgewerkt, telefoon opgeladen. Warm en droog. Vakantie is meer dan fietsen. Ondertussen wordt het buiten ook weer droog. Na de 2e café au lait stap ik maar weer op de fiets. Lunch in Langres?

Dag 4: Verdun - Andelot

De etappe van gisteren: eerst een stuk langs de Maas, dan bij St. Mihiel een doorsteekje door de heuvels om verderop weer de bovenloop van de Maas op te pakken. De Maas is hier een bescheiden modderstroom die over en door de landerijen stroomt. Lijkt me mooi voor een kanotrektocht. Op de fiets een beetje eentonig. Maar die indruk is in dit geval gekleurd door de constante tegenwind en het feit dat het buiten nogal stil is op tweede paasdag.

De laatste 50 km, na de gesloten camping in Domremy,  waren het leukste om te fietsen. Het ging nog flink omhoog (en naar Andelot weer omlaag) door de uitlopers van de Vogezen. 

De tocht ging gisteren dus door het land van Jeanne d'Arc (foto met de ruiter). Er zijn  eindeloze veldslagen over deze streek gevoerd. Overal zie je monumenten om de gevallenen te herdenken en oorlogsmusea.

170 km, 1258 hm 

Dag 4: Verdun - Andelot: stuk verder en iets later dan gepland...

Het was niet volgens plan (ik had me voorgenomen niet in het donker te fietsen), maar ik ben vanavond pas rond half negen op de camping aangekomen. Tent in het donker opgezet, gedoucht en voor de tent nog een gevulde soep gekookt. Laat geworden dus, daarom alleen kort bericht. Foto's van de etappe volgen morgen.

De eerste camping waar ik om 18:00 uur aankwam was, anders dan in de Camping App staat aangegeven, nog gesloten.  De enige camping in de regio die wel open is,  bleek  nog 50 km verderop te liggen. Deze andere  camping  heb ik daarop voor alle zekerheid maar even  gebeld en uitdrukkelijk afgesproken dat ik laat aan kan komen. Dat was prima.  Inschrijven en afrekenen komt morgen. Het toilethok zou de campingbaas voor me open laten. Dat heeft hij inderdaad gedaan. Speciaal voor mij dus, want ik blijk de enige gast..

Afstand: 170 km, 1250 hm geklommen.

Dag 3: Van Bertrix naar Verdun

Direct na de grens van België naar Frankrijk verandert het landschap snel. Van de compacte Ardennen naar de wijdse heuvels van Lotharingen. De kerkjes worden kathedralen (foto Avioth)  en ieder dorp heeft een giga kasteel. Het is prachtig, maar ze weten niet wat ze er mee moeten beginnen. Erg rijk is deze streek niet (meer).
Over de grens stopte de regen ook. De zon ging zelfs schijnen. Maar het regenpak kon nog niet uit. Het gaf nog bescherming tegen de snijdende wind.

Eerste Paasdag is niet de handigste dag om een café of restaurant te vinden. In Montmedy was de Italiaan open. Ik heb uitgebreid de tijd genomen om op te warmen een grote salade gegeten en veel thee gedronken. Dat heeft nogal indruk gemaakt bij de bediening. Thee in plaats van wijn?

Droog en warm geworden, kon na Montmedy eindelijk de regenbroek uit. Daarna liep het fietsen meteen wat vlotter. Ik ben doorgereden tot Verdun. Een plaats met een bijzondere geschiedenis. Op de foto's het Vredespaleis en de Kathedraal van Verdun.

Kamperen met het tentje op de stadscamping van Verdun.

Statistiek: 120 km, 1050 hm geklommen

Dag 3: de ontbijtkamer

Vanochtend was ik erg blij met mijn hutje. Ik dacht dat ik wakker van de regen op het dak. Het maakte veel lawaai. Maar het bleek een hagelbui te zijn. Buiten was het wit van de hagelstenen. Temperatuur buiten 1 graad. Binnen niet zo heel veel warmer. Dan is het lekker als je binnen kunt ontbijten. En dat je je in een warm toiletgebouw kunt omkleden. Prima camping in Bertrix!

Dag 3: Baggeren door de Ardennen

Zo erg als deze runderen heb ik het niet gemaakt. Wijselijk heb ik de leuke onverharde doorsteekjes vanochtend, maar even gelaten voor wat ze zijn: erg blubberig vandaag!

Huisje voor de nacht

Bij de tentplaatsen op de camping van Bertrix staan deze kleine huisjes. Van binnen helemaal leeg. Diagonaal past er een slaapmatje in. Vanavond slaap ik hierin. Hoef ik morgen geen natte tent in te pakken. En de fiets kan droog onder de luifel staan. Luxe!

Dag 2: Van Namen naar Bertrix, langs de Maas en door de Ardennen

In de middag heb ik alsnog aardig wat kilometers gefietst. De route was rustig, de dorpjes uitgestorven. Wolken en zon wisselden elkaar af. In de verte viel af en toe een bui. In de zon en uit de wind was het lekker. Langs de kant van de weg een stuk tarte au riz gegeten. Pas na 90 km kon ik in een café binnen wat drinken. 

Verder bij de foto's: Dinant is bekend als de stad van de saxofoon. Wat Dinant met China heeft weet ik niet maar het ziet er vrolijk uit. Op de rots van Yvoir werd druk geklommen, je moet goed inzoomen om de klimmers op de foto te zien.

Afstand: 115 km, 1390 hm geklommen.

Dag 2: Met tarte au riz een dipje wegwerken

Of het aan de oude-mensen-ziek-en-zorg verhalen van mijn gastvrouw lag, of aan de natte fietsschoenen waarin de droge sokken gelijk weer vochtig werden, weet ik niet, maar van de vakantieroes van gisteren was bij de start vanochtend bij de start niet veel over.

Ik heb gisteren gelogeerd bij een oudere dame. Het was een "Vrienden op de Fiets" adres. Soms zit je dan erg in iemands privé sfeer waar je dat niet wilt. In dit geval kwamen daarbij allerlei kleine huisregeltjes en veel verhalen over  ziektegeschiedenissen van diverse familieleden en levenspartners. Geeft niet, het was allemaal goed bedoeld en het is  prima even luisterend oor te zijn. Maar soms staat  je hoofd er gewoon niet naar. En dat natte fietsschoenen in een koude garage moeten blijven staan is toch echt wat minder.

Ik zeur. Maar het kostte vandaag even tijd om in de goede fiets stemming te komen.

Na de plensbuien van gisteren, met veel zand op de weg, had de fiets aandacht nodig. Ketting smeren, remmen schoon maken om geknars en gepiep weg te werken. Bovendien was de stuurrol door het gestuiter verzakt. In de regen had ik die gisteren alleen provisorisch opgebonden. In de beschutting van een bushokje in Namen heb ik de fiets een beurt gegeven. In de loop van de tijd kwamen er steeds meer mensen op de bus wachten. Dat leidde tot boeiende gesprekken half Frans, half Nederlands over de bestemming van de reis.

Zo kom je de ochtend wel door en mijn humeur werd al wat beter, maar opschieten met fietsen deed dit niet. Om 12 uur, na 25 vlakke kilometers,  was ik pas in Dinant. Dinant blijft voor mij een speciaal plekje, 30 jaar geleden kwam ik er heel vaak. Het leek me lekker om herinneringen op te halen in de platselijke  Boulangerie met een kop thee en tarte au riz. Dat was het dus ook. En deze bakker doet niet aan stukken taart.  Dus ik heb gelijk een hele genomen. Met de overgebleven rest kom ik de Paasdagen makkelijk door. 

Om 13 uur ben ik weer op de fiets gestapt en langs de Lesse de Ardennen in gefietst. Daarover een apart bericht.

Vakantie is begonnen, dag 1 naar Namur

Meteen de eerste dag al een lekker vakantie gevoel. Beter kan het niet. Vanochtend ben ik eerst met de trein naar Eindhoven gereden. Wel zo makkelijk, omdat de route die ik wil volgen (van Paul Benjaminse) daar begint, maar ook leuk om Nederland eens vanuit een andere hoek te verlaten. Door mijn eigen onhandige gedoe had ik een wat late start. In de trein op station Woerden ontdekte ik dat ik mijn fietshelm was vergeten. Maar toen reed de trein al weg. In Utrecht heb ik de trein terug naar huis genomen om de helm toch maar even op te halen. Stom, dat scheelt zo maar drie kwartier.

De route liep over een mooi vrijliggend fietspad langs het Van Abbe Museum en de High Tech Campus Eindhoven uit en dan dwars door de Kempen, over een oud spoorbaantracé door Belgisch Limburg, langs de fruitboomgaarden in de Haspengauw naar Namen.

Het was een afwisselende rit, gevarieerd landschap en voor een groot deel autovrij. De Belgen hebben de fietsinfrastructuur prima voor elkaar met een uitgebreid  knooppuntnetwerk en prima bewegwijzering.
Erg onder de indruk was ik van Beringen-mijn. Ik kende de mijn van vroeger, maar de hele site is nu prachtig gerestaureerd en opengesteld voor bezoekers. Ook het dorp bij de mijn is monumentaal. De horeca is volledig turks. Helemaal ideaal voor deze thee drinker ;-)

Even afgezien van de constante tegenwind was het weer prima, alleen een beetje jammer van de regen het laatste uur... Zeiknat en flink afgekoeld reed ik Namen binnen. Daarom geen foto's van de Citadel. Ik overnacht bij een "Vrienden op de Fiets" adres in de stad. Na die plensbui van vanmiddag wel zo lekker. Morgen gaat het verder door de Ardennen en misschien ga ik nog wel kamperen ook?

Voor de statistiek: afstand 170 km, 500 hm.

Bijna klaar voor vertrek!

Mok en bidon geven de richting aan voor de komende 4 weken. Vanavond ga ik de laatste spullen inpakken en aan de fiets hangen. Morgenochtend wil ik vroeg op pad. De bestemming voor de eerste dag is Namur/Namen in België. Dat klinkt al een best zuidelijk.

Proefkamperen?!

Ik heb de maand april helemaal vrij genomen om een flinke trektocht te maken met fiets en tent. Het plan is om op de "snelle fiets" met lichte bepakking door Frankrijk en Spanje te fietsen. De Gravel Grinder (= een soort racefiets met brede banden en schijfremmen) lijkt daar uitermate geschikt voor. In januari heb ik al een keer met de Gravel Grinder gekampeerd, maar toen had ik geen kookspullen en erg minimaal kleding mee. Als ik 4 weken onderweg ben wil ik iets meer comfort. En dus wat meer spullen meenemen. Daarom heb ik een bagagedrager gemonteerd om naast de stuurtas, de frametas en de zadeltas ook 2 kleine fietstassen mee te kunnen nemen.

Om te kijken hoe dat bevalt, ben ik vandaag met complete uitrusting (genoeg om half Europa door te trekken) naar Lemele gefietst. Conclusie na een dag fietsen: De nieuwe set up biedt in ieder geval genoeg ruimte. En het fietst ook lekker vlot. Toch ben ik nog niet helemaal tevreden. De fiets is niet helemaal stabiel. Als ik rechtop ga zitten, heeft de fiets last van een shimmy effect. De combinatie van kleine fietstassen en grote zadeltas is blijkbaar niet helemaal ideaal. Ook al zit er nauwelijks gewicht in de zadeltas (alleen reservekleding). Ik ga daarom proberen het zwaartepunt wat meer naar voren en achter wat omlaag te brengen. Misschien laat ik de zadeltas wel helemaal achterwege en neem ik toch de grote fietstassen. Die hangen ook iets dieper en brengen het zwaartepunt wat verder omlaag. Nog even puzzelen dus.

Verder heerlijk gefietst. Mooie afwisselende route langs het fietsknooppunten netwerk: door het Groene Hart, het Gooi, langs de Randmeren, door de Veluwe, over de IJssel en door Salland. Vriendelijke ontvangst op Natuurkampeerterrein "de Olde Lucashoeve". Ik heb vanavond de hele camping voor me alleen!

Winterkamperen

Spontane afspraak met Alex en Ed op het kampeerterrein van Staatsbosbeheer in Sint Anthonis.

Even bukken!

De januari storm heeft flink huis gehouden in het Oosten. Twee weken later zijn nog grote delen van de Mountainbikeroute Rijssen afgesloten.