MTB Algarve

Fietsweek  met Alex en Paul. Fietsen gehuurd bij Abilio Bikes in Tavira.

Meer foto's in het Google+ Album

Algarve - de tracks van januari en november 2015

Deze kaart geeft alle routes weer die ik met Alex in januari en november in de Algarve heb gefietst. Het zijn routes over verharde wegen die (redelijk) goed met de racefiets te doen zijn. Gedeeltelijk zijn het variaties op, en/of combinaties van, de routes die Primavera-reizen voor dit gebied heeft uitgestippeld. Onze etappes variëren in lengte van zo'n 50 tot ruim 100 km. De geklommen hoogtemeters lopen van 500 tot bijna 2000 meter per dag. De routes uit januari zijn rood weergegeven. De routes uit november zijn blauw. Waar de routes elkaar overlappen is de lijn wat dikker en iets minder helder blauw van kleur. Door de lijnen op de kaart aan te klikken komen de afzonderlijke dagetappes in beeld. Dat werkt het makkelijkste als de kaart in groot beeld wordt weergegeven (klik hiervoor op het icoon in de rechter bovenhoek).

Algarve revisited

Voor de tweede keer dit jaar ben ik naar de Algarve geweest. Ik wilde deze maand nog een week in de zon fietsen. Het moest niet niet te ver weg zijn, een beetje betaalbaar en vooral niet te veel geregel. Het bleek best lastig een fietsreis te vinden in november. Voor de meeste aanbieders stopt in oktober het seizoen in het Middenlandse zeegebied. De meeste georganiseerde trips voor racefietsers starten pas weer in januari. Daarbuiten valt wel wat te regelen, maar dat wordt dan "special-order". En dat hoefde nu ook weer niet. Primavera-reizen heeft het hele jaar door wielersportvakanties in de Algarve in het pakket. In januari is de Algarve met Primavera prima bevallen. Alex had ook tijd en zin mee te komen. De beslissing om weer samen naar Monte Gordo te vliegen was snel genomen en de reis zo geboekt.

In januari heb ik per dag verslag gedaan van onze fietstochten. In november hebben we ongeveer dezelfde routes gefietst. Soms net iets anders: omdat we inmiddels het gebied een beetje kennen, omdat ik deze keer mijn eigen GPS met een gedetailleerdere kaart bij me had, of gewoon omdat we voor de afwisseling bedacht hadden een route andersom te fietsen. Voor meer foto's en een uitgebreidere beschrijving van het gebied zie de berichten over de Algarve in januari.
Het weer was vergelijkbaar. In januari hebben we nog een paar regendruppels gehad. In november was het iedere dag droog en zonnig.  De dagen waren met 10 uur zonlicht ook ongeveer even lang: zon op rond 7.15, zon onder om circa 17.15 uur (een half uur verschoven ten opzichte van januari). Zelfs de temperatuur overdag was bijna hetzelfde: overdag tussen de 10 en 17 graden. Wel hadden we iets meer wind. Daardoor voelde het iets frisser bij de pauzes langs de weg.
Het verblijf was deze keer in Hotel Vasco da Gama.  Hotel Alcazar was iets moderner (want net gerenoveerd), maar ook in Vasco da Gama was het allemaal netjes geregeld (en ook in dit hotel wordt nu kamer voor kamer gerenoveerd).

Fietsen in de omgeving van Monte Gordo blijft genieten. In de heuvels ligt een fijnmazig net van aantrekkelijke wegen met vrijwel geen verkeer. Het wegdek is niet overal even glad, maar met wat opletten gaat het zelfs  met de smalle bandjes van de racefiets prima. We hebben op een totaal van 2000 km 1 keer lek gereden. Daar kan je dus niets van zeggen. Ondertussen kennen we wel iedere weg in een omtrek van 70 km rond Monte Gordo. Over een paar jaar komen we er graag nog eens terug. Volgende keer toch maar weer iets nieuws! (Hoewel, misschien eerder: ik wil ook graag een keer met de mountainbike naar Monte Gordo: onverhard is er ook heel veel te fietsen).

Windmolens in de Algarve

In het heuvellandschap boven Monte Gordo staan overal half ingestorte torens. Eerst dachten we dat dit wachttorens uit de Moorse tijd zijn (zoals de Talayot-torens op Mallorca). Al snel hadden we door dat het oude windmolens zijn. De molenstenen liggen er vaak nog in of naast. Een enkele keer kom je nog een intacte molen tegen, maar de meeste torens verkeren in verregaande staat van verval.

Algarve, route vrijdag

Dit is een iets verlengde Primavera route (een paar kilometer doorgereden bij Azinhal). Totaal 55 km, voor Portugese begrippen perfect asfalt.

Algarve, vrijdag: afscheidsrondje

Gisteravond (=donderdagavond) begon het om een uur of 10 te regenen. Het heeft de hele nacht flink doorgeregend. Bij zonsopgang waren echter alle wolken verdwenen, stonden er wel flinke plassen op de weg, maar was het verder droog en zonnig. Bij het ontbijt hadden we dan ook snel het besluit genomen ook deze laatste dag in de Algarve op de fiets te stappen. De fietsen hoefden pas aan het eind van de middag ingeleverd te worden. 

Bij de koffiestop in Azinhal zaten we nog volop in de zon. Iets later kwamen echter de eerste wolken aangedreven. Bij de lunch begon de lucht er toch wat dreigend uit te zien en besloten we maar weer snel op de fiets te stappen. Dat was maar goed ook. Een half uur later trok het helemaal dicht, begon het hard te waaien en vielen de eerste druppels. Gelukkig ging het de laatste 15 km van de rit vooral naar beneden en konden we de echte bui nog een hele tijd voor blijven. Kort voor Monte Gordo haalde de bui ons in en de laatste 3 km hebben we nog door de (koude) regen gefietst. 

In het hotel was men zo aardig ons nog een kamer aan te bieden om ons om te kleden en te douchen (we de koffers al gepakt en de sleutel van onze eigen kamer ingeleverd). Daarna was het ook weer droog en hebben we nog een strandwandeling gemaakt voordat we de fietsen ingeleverd hebben.

Route donderdag

70 km

Algarve, donderdag - slotrit?

Misschien wel de laatste rit van de fietsweek. Er komt ander weer aan . Maar vandaag hebben we nog mazzel gehad: zonnig in Cacela Velha aan de kust,  in de heuvels werd de lucht dreigend, trok de wind aan en begon het te spetteren. Maar voordat de regen door kon zetten, waren we al weer terug in Monte Gordo.

Portugees Asfalt

Het is heerlijk fietsen in de Algarve: rustige wegen door een mooi glooiend landschap. De kwaliteit van het wegdek is echter niet al te best. En dat geldt niet alleen voor de kleine "achteraf-wegen",  ook in de doorgaande wegen zitten vaak gigantische gaten en houdt het asfalt soms plotseling op.
Gelukkig is Alex ook een geroutineerde mountainbiker. En we doen voorzichtig aan. Maar je kunt je natuurlijk ook afvragen of een racefiets met 23 mm bandjes wel de geschikte fiets is voor deze wegen.

Route woensdag

De markante piek in het hoogteprofiel Is Sao Miguel, met de steile klim vanuit het Oosten. Totale afstand 80 km.

Algarve, woensdag: enkeltje Faro

Faro is de hoofdstad van de Algarve.  Een enkeltje Faro vanaf Monte Gordo is 60 km. Wij hebben er met een omweg goed 80 km van gemaakt. Letterlijk hoogtepunt van de tocht was  Sao Miguel: De hoogste top van de Monte Figo. De klim aan de oostkant is pittig: niet lang, maar stijl. De top wordt ontsierd door een lelijke zendinstallatie, maar het uitzicht op de kust en het achterland is fenomenaal. Van Faro hadden we eigenlijk meer verwacht. De oude binnenstad met kathedraal en bisschoppelijk paleis is relatief klein en wat armoedig. Op terugweg in de trein zijn een fietscomputer en het gereedschap van de fietsen gestolen.  Dat maakt de herinnering aan Faro natuurlijk ook niet leuker.

Thee in Alcoutim

Thee (chá) bestellen is geen succes in Portugal langs de weg. Wat je krijgt is meestal niet te drinken. Zelfs Hans drinkt hier dan liever koffie (die kunnen ze dus wel goed maken). Het terras in Alcoutim vanmiddag was een welkome uitzondering: lekkere zwarte thee uit een kannetje. De uitbater blijkt dus een Brit te zijn.

Route dinsdag

Dit was weer 1 van de routes van Primavera. In plaats van rechtsom hebben we de route linksom gefietst. Totale afstand 98 km.

Algarve, dinsdag: langs de Rio Guadiana

De Rio Guadiana vormt vanaf de monding in de oceaan bij Santos Antonio 40 km lang de grens tussen Portugal en Spanje. We zijn Noordwaarts door de heuvels gefietst tot aan Alcoutim aan de rivier. De grenswachter op de eerste foto kijkt van Alcoutim naar het Spaanse Sanlucar aan de overkant van de rivier. Er is geen brug over de rivier, alleen een voetveer. Op terugweg zijn we eerst 15 km de rivier gevolgd en kwamen we daarna langs Castro Martin met zijn twee kastelen (foto 3 en 4). In Santo Antonio hebben we de rit afgerond met een “café com leite" op het vierkante plein met de markante bestrating.

Het hemelgewelf van Hotel Alcazar

Van buiten is het hotel een vierkant blok. Binnen is er geen hoek recht. Alle wanden gaan vloeiend over in het plafond. Iedere hoek en elke nis is afgerond. Het spiegelplafond van de eetzaal vormt het hoogtepunt van deze organische bouwstijl. 

De gewelven en het grove stucwerk zijn misschien wat gedateerd, maar het hotel is goed onderhouden. Ook de oudere onderdelen zijn in prima staat. En er wordt stevig geïnvesteerd in het hotel. Aan de binnen- en buitenkant is al veel vernieuwd. Spiksplinternieuw zijn bijvoorbeeld de spa en het binnenbad en er is ook een bijzonder grote, hypermoderne gym/fitnessruimte bijgebouwd. Het buitenzwembad wordt nu vernieuwd.

Voor de huidige gasten zijn dit soort voorzieningen niet echt nodig. Het hotel wordt nu vooral bewoond door bejaarde overwinteraars (meest Nederlanders en Duitsers). Alex en ik zijn deze week de enige fietssport  toeristen. Toen we kwamen was er nog een loopgroep met atleten van Tv-Wattenscheid (waaronder Denise Krebs en Sonja Moslem - Duitse (jeugd)kampioenen op de middellange afstand. Deze atleten zagen er afgetraind uit). Nu de Duitse atleten vertrokken zijn, zijn wij veruit de jongste gasten. De andere gasten schuifelen voorzichtig door het hotel. Voordeel: in dit gezelschap voelen we ons erg jong en sportief ;-)

Algarve, maandag: zwerftocht volgens eigen plan.

De derde dag van een fietsweek is het goed om het even iets rustiger aan te doen. Daar ben ik niet zo goed in, maar Alex is verstandiger. Voor vandaag hadden we daarom een kortere route gepland. Primavera heeft ons 12 routes meegegeven van 30 tot 127 km. In principe zou daar dus een geschikte route tussen moeten zitten. Maar door zaterdag 2 grote routes te combineren hebben we alle kortere routes al afgedekt. Daarom hebben we ons eigen plan getrokken. In de heuvels achter Monte Gordo zijn zo veel wegen te vinden dat dit niet moeilijk is. 

Het rondje dat we hebben gefietst, is 70 km lang en slingert mooi tussen de routes van zaterdag door. Hoewel we dus hemelsbreed slechts een paar km van de andere wegen af zaten, hadden we toch een compleet ander zicht op het landschap. We hebben uitvoerige koffie en picknick pauzes genomen. Heel relaxed dus.

In de gehuchten ("dorp"  is een te groot woord) kwamen we vandaag meer mensen tegen dan in het weekend. Dit waren vooral oudere mensen, die op het land aan het werk waren of voor de deur (vaak gewoon zittend op de grond) handwerk (manden vlechten, vruchten pellen) aan het doen waren. Het leven gaat hier in een ander tempo. De horeca is primitief,  maar er is altijd wel iets te krijgen. Verder lopen er nogal veel vervelende honden op straat. De hond op de foto was een lieve uitzondering. Veel van zijn soortgenoten (gelukkig vaak van het formaat "handtas") reageren hier agressief op fietsers. Alex weet ze gelukkig goed aan te pakken.

Monte Gordo, zondag 17.33 uur - zonsondergang

Image created with Snapseed - deze foto verhinderde het plaatsen van het bericht gisteren. Na bewerking met de foto editor lukt het nu dus wel. 

Foto's zondag

In het vorige bericht zit een fout die het onmogelijk maakt foto's bij te voegen,  daarom staan ze deze keer apart.

De techniek laat ons vandaag sowieso nogal in de steek. Mijn telefoon werd heet en de batterij liep wel erg snel leeg (is ondertussen hersteld, het bleek een ongelukkige combinatie van 3g en wifi verbindingsinstellingen te zijn), de hotelsleutel (zo'n creditcard model met magneetstrip) werkte plotseling niet meer (die kan je blijkbaar niet naast je telefoon bewaren) en het trekkoordje boven de douche blijkt niet voor de ventilatie maar voor het alarm te zijn. Het hotelpersoneel mocht eerst onze sleutel en een half uur later het alarm resetten (terwijl Alex onder de douche stond).  Ondertussen kennen ze bij de receptie de heren van "room 207“ wel :-)

Algarve, zondag: een achtje rond Tavira

Na een uitgebreid ontbijt en een grote zoektocht naar fietssleutel nummer 41 zijn we om 10 uur op fiets gestapt om route nummer 11 van Primavera te fietsen. Deze route is ruim 100 km en voert eerst boven de snelweg door de zuidrand van de heuvels. Dit gebied Is een stuk groener dan de streek waar we gisteren doorheen fietsten. Dat zal wel te maken hebben met de irrigatiewerken voor de uitgebreide sinasappel-,  citroen- en mandarijn plantages hier. Deze eerste vijftig kilometer van de tocht ging het nog een paar keer flink omhoog en omlaag. Daarna fietsen we met wind in de rug vlot terug door de kustzone. De route was vandaag langer, maar minder inspannend dan gisteren.

Terug in het hotel: lekker aan de thee en voor het diner nog even kijken naar de ondergaande zon. Die gaat hier niet onder boven de oceaan, maar boven Faro: dat puntje van Portugal steekt nog net een stukje zuidelijker in zee.

Algarve, zaterdag: rondje om de stuwmeren

We zijn de eerste dag (zaterdag) gelijk stevig begonnen en hebben 2 routes van Primavera (Nr 4 - 75 km en Nr. 6 - 64 km) gecombineerd tot een grote ronde van 98 km.

Het achterland van Monte Gordo is zo goed als uitgestorven: stille dorpjes en nauwelijks verkeer. De auto's die we tegen zijn gekomen kan je op 1 hand tellen. Dat is ideaal voor het fietsen,  maar je moet wel je eigen brood meenemen. Onderweg is niets te koop. De temperatuur was aangenaam. Na een frisse start in de ochtend met zo'n 10 graden liep het op tot ongeveer 18 graden in de middag.