Bayrische Voralpen

Voortdurend zicht op de Alpen vanaf de Bodensee-Königsee-Radweg.

Ontbijt met eend

's Nachts veel regen, maar ontbijt in de zon. Mooie kampeerplek aan het meer bij Zeltplatz Schliersee.

Fietsdag 1: München - Schliersee

En dan sta je ineens met je fiets midden in München... Niet dat het zo geweldig slaapt (toch wat warm en onrustig) maar de nachttrein is wel een heel comfortabele manier van verplaatsen. Na een tweede ontbijt in de stad en selfies bij de Marienkirche en de Theresienplatz zijn we langs de Isar de stad uit gefietst. De Isar is de groene long van München en biedt een prachtige gelegenheid om de stad volledig autovrij over een breed gravel fietspad te verlaten.

De Isarradweg volgt de rivier vrij strak tot iets voor Bad Tölz, waar de route door de heuvels van het Tölzer Land loopt. In Bad Tölz hebben we de route verlaten en zijn we over de Bodensee-Konigsee Radweg via de Tegernsee naar de Schliersee gefietst. Dat ging flink omhoog en bij de Schliersee ben je ineens midden in de bergen. 

De fietsroute was vandaag vrjwel geheel onverhard. Meestal was dat goed te doen, maar op een paar stukken leek het pad meer op een mountainbike route en was het op het randje van wat met een zwaar bepakte tandem nog te fietsen is. Voor de achterband van de tandem bleek het zelfs iets te heftig: op een grote kiezel brak het karkas van de buitenband en vormde zich een bobbel die steeds groter werd. In Bad Tolz hebben we een nieuwe buitenband gekocht, die ik 's avonds op de camping gemonteerd heb.

Met het weer hebben we woensdag mazzel gehad.  Na Bad Tolz werd de lucht steeds dreigender, onderweg hebben we echter maar een paar spetters gehad, pas toen de tent  stond braken de buien los. De hele avond en nacht heeft het door geregend. De volgende ochtend werden we wakker met zon op de tent.

Frauenkirche

Marienplatz

Langs de Isarradweg de stad uit

Meteen op de eerste dag: band kapotgereden, nieuwe band in Bad Tölz gekocht

Bad Tölz - Marktstrasse

Een close finish, maar een comfortabele treinreis

Om 21.00 vertrekt de City Night Line uit Utrecht. Als we om rond een uur of acht met de trein van Woerden naar Utrecht af  reizen, dan hebben we ruim de tijd om in Utrecht over te stappen.  Met een vol bepakte tandem kost dat wat meer tijd. Maar toen we iets voor achten op station Woerden arriveerden was het bericht: "Geen treinverkeer mogelijk tussen Woerden en Utrecht vanwege aanrijding met een persoon. Er worden bussen ingezet." Bij navraag bleek dat de storing tot minstens 21.30 uur zou duren. Oeps, daar ging ons mooie plan...

Utrecht-woerden is 18 km. We waren met de tandem naar Station Woerden gekomen. Om de gereserveerde City Night Line te bereiken was er nog maar een optie: gelijk doorfietsen naar Utrecht.  Dat ging in vliegende vaart: goed 35 minuten later stonden we op station Utrecht. Een gemiddelde snelheid van ruim 30 km per uur. Niet slecht met een vol bepakte tandem.  Stress geeft vleugels (We hadden ook een beetje wind mee. Dat scheelt).

aankomst station Utrecht Centraal

In de City Night Line kwamen we helemaal tot rust. Wat een luxe: een 2 persoons slaap coupé met eigen wastafel,  een persoonlijke reisbegeleider,  wekdienst en 's ochtends ontbijt op bed! En er was speciaal voor onze tandem een mooie ruime plek gereserveerd in de fiets-wagon.

Aankomst in München: 7.10 uur.

Vertrek een dag uitgesteld...

De tickets voor de nachttrein (City Night Line) vanavond naar München die ik via de website van de Fietsvakantiewinkel had geboekt, bleken vanochtend helaas toch niet beschikbaar te zijn. Morgenavond (dinsdag) is er echter wel nog één plek voor "2 reizigers met tandem" vrij in de City Night Line. We vertrekken dus een dag later. 

Ondertussen vieren we de vakantie. Het ophalen van de tickets (bij de Treinreiswinkel in Leiden: deze internationale treintickets moeten blijkbaar worden opgehaald of per post verzonden) hebben we gecombineerd met een lunch bij Linda in Leiden en een kop koffie in het nieuwe Huiskamercafé van Den Haag CS.

Eindelijk klaar voor de fiets-vakantie?!

Eigenlijk was het het plan dat Janine en ik nu al twee weken op de fiets onderweg naar Rome zouden zijn. Maar de verhuisplannen hebben de vakantieplannen overhoop gegooid. Het duurt nog even voordat het nieuwe huis klaar is, maar het "oude" huis moet binnenkort wel in de verkoop. En daarvoor moest volgens de verkoop-styliste toch best wat gebeuren. Daarom hebben we de eerste 2 weken van onze vakantie gebruikt om het huis verkoop-klaar te maken. We hebben flink opgeruimd en zijn aan de slag gegaan met schilder en herstel-klusjes. Het huis is nu helemaal pico bello. De makelaar heeft foto's gemaakt. We zijn klaar om op vakantie te gaan. Voor een fietsreis naar Rome is de tijd (we hebben nog 2,5 week vrij) helaas te kort geworden. Het idee is nu om maandagavond met de trein (City Night Line) naar München en dan terug te fietsen. Morgenochtend weten we of dat lukt: het reserveren van een plaats voor de tandem in de trein is niet eenvoudig.

Op de foto is onze nieuwe woning in aanbouw te zien: het derde huis van rechts (= de vierkante blokkendoos, naast de puntgevels van de buren).

Tour Etappe dag 2

Ook op zondag was het hier nog volop Tour-feest. Vanochtend zijn Lieke, Janine en ik op de racefiets gestapt om in Oudewater naar de Tourkaravaan langs te zien komen. Lieke heeft een Festina-petje gescoord.

Toen de Toerkaravaan in Oudewater was gepasseerd zijn we over de autovrije provinciale weg N228) naar Haastrecht gefietst om daar eerst te picknicken en vervolgens de doorkomst van de renners mee te maken. 

Nadat de renners gepasseerd waren was het feest meteen voorbij: iedereen pakte zijn spullen op en ging snel naar huis. 

Grand Départ Utrecht

Utrecht heeft er lang naar uitgekeken: dit weekend start de Tour de France onder de Domtoren. Ik was natuurlijk nieuwsgierig naar dit grote fietsfeest en ben vandaag (op de stadsfiets) gaan kijken. Utrecht-stad is volledig afgesloten en onbereikbaar voor auto's. Bezoekers is aangeraden met het OV, per fiets of te voet te komen. Per fiets ging prima. Het was ontspannen fietsen door een stad zonder autoverkeer en ik kon de fiets prima stallen, in een extra voor dit weekend bijgeplaatste fietsenstalling, vlak bij het Jaarbeurscomplex. Verder te voet het parcours langs gelopen en genoten van de gezellige drukte hier omheen. Tussen alle bezoekers ben ik ook nog Lieke tegen gekomen - die stond met haar clubgenoten van de Groningse Studenten Wielervereniging "Tandje Hoger" de renners aan te moedigen.

Amstel Gold Race lus 2

De collega's hadden afgesproken vandaag in Zuid-Limburg te gaan fietsen. Omdat de deelnemers uit verschillende van het land kwamen, was afgesproken te verzamelen bij AGR(Amstel Gold Race)-Experience in Valkenburg. Tussen twaalf en half kwamen achtereenvolgens Linda & Rick, Hans, Karen & Lieke, Rini en Guus binnen. Na thee/koffie met vlaai stapten we rond 13.00 uur op de fiets om één van de uitgepijlde AGR-lussen te fietsen.

's Ochtends was het nog bewolkte en regenachtige maar 's middags was het stralend weer. De late start kwam dus goed uit en de been- en armstukken gingen ook snel uit. Twee lekke banden onderweg zorgden voor wat oponthoud. Eerst trof Rick het lot en kort daarna was Hans aan de beurt met een glimmende punaise (?!) in de band.

Voor Lieke was het in dubbel opzicht een vuurproef: de eerste keer met dit gezelschap van "door de wol geverfde toerfietsers" op stap en voor het eerst door het Mergelland. We hadden bovendien ook nog eens voor langste (en mooiste) van de 3 AGR-lussen gekozen: (een variant op) lus 2: 115 km en 1700 hoogtemeters. De Cauberg (normaal de start) was gestremd vanwege de Reb Bull Zeepkistenrace, daarom zijn we uitgeweken naar Houthem en via de Geulhemmerberg omhoog naar de provinciale weg gefietst. Kort voor het eind hebben we een kroon op de de route gezet door (in plaats van via de Sibbergrubbe) over de (zwaardere) Keutenberg terug te fietsen naar Valkenburg.
Lieke heeft de vuurproef glansrijk doorstaan: ze hield het tempo probleemloos bij en na ruim 100 km fietste ze soepel de Keutenberg op.
(Voor wie niet weet hoe stijl de Keutenberg is: zie de video onderaan dit blogbericht).

Hoogste punt van Nederland: Vaalserberg 325 meter. De Vaalserberg is één van de langere, maar zerker niet de zwaarste van de 15 beklimmingen: 1 Geulhemmerberg, 2 Wolfsberg, 3 Loorberg, 4 Schweiberg, 5 Camerig, 6 Vaalserberg, 7 Eperbaan, 8 Eperheide, 9  Gulperberg vanuit Partij, 10 Kruisberg, 11  Eyserbosweg, 12  Trintelerberg, 13 Zuid Hulsberg, 14 Vrakelberg, 15 Keutenberg.

Pauze onderaan de Camerig.

Lieke aan de top van de Gulpenerberg (de steilste variant - vanuit Partij)

Kampeerweekend 4-5 mei

Het lange weekend rond Dodenherdenking en Bevrijdingsdag was een mooie gelegenheid om met Janine op de tandem te stappen en onze nieuwe tent uit te proberen. Na 14 jaar trouwe dienst is de Birdland Nova vervangen door een Vango Pulsar 200.

Zaterdagmiddag voerde de route naar Wageningen. Bij paul en Miriam hebben we de tent in de tuin opgezet, heerlijk gegeten en lekker buiten geslapen. Paul en Miriam hadden wel zin een paar dagen mee te fietsen. Vanwege de slechte weersvooruitzichten hebben we de tent niet verder meegenomen en in trekkershutten overnacht. De tent is overigens prima bevallen: snel opgezet en lekker ruim. Zondag zijn we langs Arnhem naar Millingen aan de Rijn gefietst en hebben we 's avonds (op aanraden van Minke) in Nijmegen gegeten bij de Klinker - een maatschappijkritische broeplek in het centrum van Nijmegen. 's Middags was het regenachtig, maar s'avonds klaarde het snel op. Maandag was het droog en zonnig en zijn we langs het Pannerdensch Kanaal en de IJssel door de Veluwe naar Voorthuizen in de Gelderse Vallei gereden. Op Bevrijdingsdag zijn we vroeg gestart om nog voor de buiten los zouden barsten in Woerden aan ter komen.

Klik op de kaart voor een overzicht van de route: zaterdag: Woerden - Wageningen: 75 km zondag: Wageningen - Millingen a.d. Rijn (met retourtje Nijmegen): 80 km maandag: Millingen - Voorthuizen: 80 km dinsdag: Voorthuizen- Woerden: 65 km

"Fietsfanaten" op het Binnenplein van de provincie

Het "Binnenplein" is de naam van het Intranet voor medewerkers van de provincie Zuid-Holland. Klik op de afbeelding voor een grotere weergave met beter leesbare tekst.

Costa Blanca, samenvatting

Nu de koffer is uitgepakt en de was is gedaan: tijd voor de facts and figures van de "fietsweek" met Linda, Karen, Guus en Rini. Het was meer een "midweek" dan een echte week. Maar die midweek hebben we goed benut. Alle vijf dagen van ons verblijf in Spanje waren hebben we gefietst. Het weer was niet helemaal waar je op hoopt in de Costa Blanca: met een gemiddelde temperatuur overdag van 8 tot 10 graden en met een stevige wind van zee, was het gewoon fris. Na de plensbuien op zaterdag hebben we echter geen regen van betekenis gehad, af en toe was het bewolkt, maar overwegend was het zonnig. Het was heerlijk om 5 dagen buiten bezig te zijn.
Linda heeft de bovenstaande foto gemaakt. Zo staat "de fotograaf" er  zelf ookeen keer op ;-). Met de camera die op het muurtje op het statief staat, zijn 2 groepsfoto's gemaakt. Alle andere foto's van de fietsweek zijn gemaakt met de smartphone.

Overzicht van de afstanden en hoogtemeters - alle ritten beginnen en eindigen in standplaats Calpe:

De racefietsen had Guus voor ons gehuurd bij Solybike. De fietsen (Spaanse Orbea's met een carbon frame en Shimano Tiagra/105 compact-groep) stonden zoals afgesproken in de bestelde maat voor ons klaar en voldeden goed. Ook het verblijf in Hotel Porto Calpe was prima voor elkaar: een net, schoon, fris gerenoveerd hotel, direct in de haven, vlak bij de boulevard gelegen. Vriendelijk personeel, prima ontbijt en perfecte dienstverlening: de kamerindeling werd naar onze wensen aangepast, de fietsen  konden onder toezicht in de lobby van het hotel blijven staan, op de vertrekdag konden we onze kamers langer houden zodat we na het fietsen nog konden douchen etc.
Het achterland van Benidorm en Calpe leent zich goed voor tochten op de racefiets: veel rustige wegen met weinig verkeer. De Spaanse automobilist houdt voorbeeldig rekening met fietsers. Calpe heeft als uitvalsbasis wel het nadeel dat de ritten vaak beginnen en/of eindigen met een paar kilometer over de drukke kustweg tussen Benidorm, Calpe en Moraira. En het is geen pretje om op deze weg te fietsen: er zit erg veel doorgaand (werk)verkeer op deze Route National.

Joop Zoetemelk Classic 2015

De Joop Zoetemelk Classic vormt de officiële aftrap van de Maand van het Groene Hart. Het is inmiddels traditie dat collega's van de provincies Utrecht, Noord-Holland en Zuid-Holland als "Groene Hart team" deelnemen. Zuid-Holland heeft hiervoor zelfs een provinciaal wielerteneu beschikbaar gesteld. Gedeputeerde Han Weber was gekomen om het startschot te geven en voor een fotomomentje met de Zuid-Hollandse fietsers. De opkomst viel vanochtend wat tegen. In andere jaren hebben we met 20 tot 30 Zuid-Hollanders deelgenomen, nu waren het maar een stuk of tien. Dat zal vast te maken hebben gehad met de weersverwachting. Met 6 tot 8 graden, regen en windkracht 5 tot 6 (NW) was het een barre tocht. Ik moest stevig aanpoten op de toerfiets om de racefietsers bij te houden: mijn racefiets was nog in reparatie.

Costa Blanca - carretera Bernia

Omdat Transavia in de avond (19.55 uur) vanaf Alicante terug vliegt naar Rotterdam konden we ook op de laatste dag van ons verblijf in Spanje nog een fietstocht maken. Dat mocht ook weer niet een lange tocht worden, omdat we wel op tijd terug moesten zijn om de fietsen in te leveren en op tijd te zijn voor de transfer van het hotel naar het vliegveld. Het vliegveld ligt op ongeveer een uur rijden vanaf Calpe. 

Uiteindelijk hebben we een ronde gefietst van ongeveer 60 km en 1000 hoogtemeters naar het dal van Bérnia. Landschappelijk was dat één van de mooiste routes. De "carretera Bérnia" is een rustige smalle, kronkelige weg met prachtige vergezichten, eerst op de Middenlandse zee en daarna het binnenland in. In de richting zoals wij de route hebben gefietst is het een geniepige klim: na Berdica (250 m) gaat het geleidelijk omhoog tot zo'n 300-350 meter. Vervolgens blijft de weg dan zo'n 10-12 km op deze hoogte slingeren om tenslotte in één keer op een recht stuk van 3 km steil naar ruim 600 meter te klimmen. In dat laatste stuk zitten steile stukken van ruim 16%: een echte kuitenbijter dus. 

Costa Blanca - Coll de Confrides en Port de Tudons

De weersvoorspelling was voor vandaag (dinsdag) voor het eerst deze week stabiel: voor de hele dag was geen regen voorspeld. Dat kwam mooi uit, want vandaag stond onze 'koninginnenrit' gepland: een RT door de bergen over de twee hoogste cols van de streek. Dat zijn de Puerto Confrides en de Puerto Tudons. Deze twee pasovergangen zijn resp. 966 en 1024 meter hoog. Tussendoor daal je nog een keer 400 meter af. Met wat op en neer bewegingen in de aanlooproute betekent dit 2200 meter klimmen over 116 km. Karen vond dit net wat te veel en is meegefietst tot de koffiepauze in Guadalest (een authentiek Spaans dorpje in de bergen op 600 meter hoogte). Na een fotoshoot van de nieuwe Provinciale Fietstenues is ze via een binnendoor route weer afgedaald en ben ik met Guus, Rini en Linda doorgefietst. Het was de hele dag zonnig, maar met een stevige Noordoosten wind nog steeds erg fris. Geen korte broeken deze week. In Finistrat zijn we gestopt voor een late lunch. De meest eenvoudige barretjes verrassen je hier met lekker eten. Bij de broodjes kregen we een heerlijke tapas.

De wegen in de bergen zijn heerlijk rustig. Helaas moet je vanuit Calpe wel een flink stuk over de kustweg fietsen om daar te komen. Dit is een drukke "Route national" met snelweg-karakter. Dat fietst niet fijn en is veel "fijnstof-happen". Gelukkig houdt de Spaanse automobilist goed rekening met de fietser: heer in het verkeer!
 

Costa Blanca - heen langs de kust en binnendoor terug

Volgens de weersverwachting was er vandaag grote kans op regen. De dag begon 's ochtends bewolkt, maar na het ontbijt zag het er helemaal niet zo slecht uit. Omdat er echter toch wel dreigende luchten aan de horizon voorbij trokken (en alle weer-sites in de loop van de middag kou, regen en wind voorspelden), besloten we niet de bergen in te gaan en te kiezen voor een route die makkelijk in te korten zou zijn mocht het weer omslaan. Achteraf bleek dat helemaal niet nodig: het weer werd in de loop van de dag steeds mooier. We hebben  zelfs buiten op terras koffie (thee) gedronken (met cheesecake uit glazen bekers).

Het eerste deel van de route was minder aantrekkelijk met nogal veel drukke doorgaande wegen. Vanaf Javea (een authentiek Spaans stadje met smalle steegjes) werd de route echter leuker. Een korte klim met een geweldige afdaling voor Denia, een verrassende doorsteek over het strand en een spannende oversteek van de Route National zorgden voor extra afwisseling.

In Denia staat het beeld van de motorrijder ter ere van Umberto Masetti. Eigenlijk is het wel bijzonder dat dit beeld hier in Spanje staat: Masetti was een Italiaanse coureur die op zijn 500 cc Gilera (= Italiaanse motorfiets) in 1950 de wereldtitel won en in 1952 de eerste 100 mijl per uur-ronde reed op het TT-circuit van Assen. 

Costa Blanca, Coll de Rates

Vandaag stond  de eerste rit "echt de bergen" in op programma. We zijn voorzichtig begonnen met de Coll de Rates. Deze col is ongeveer 700 meter hoog. Vanaf de kust bij Altea is het een mooie geleidelijke klim, met prachtige vergezichten. Na 40 km is het hoogste punt bereikt, daarna gaat het overwegend naar beneden, de hele rit was 81 km lang en met wat kleinere klimmetjes tussendoor hebben we in totaal 1453 hm geklommen. De eerste 10 km over de kustweg waren nog behoorlijk druk, daarna viel het autoverkeer erg mee. Er zijn op zondag veel racefietsers onderweg. Het autoverkeer houdt overigens goed rekening met de fietsers. Met een temperatuur van 8 tot 10 graden was het niet echt warm. Tijdens de klim naar de col scheen eerst de zon nog en konden de beenstukken uit. In de loop van de ochtend betrok het. Op de top was het erg fris en hebben we ons goed ingepakt voor de afdaling.

 

De foto's bij dit bericht staan precies verkeerdom: het verhaal begint onderaan. Op de panoramafoto ligt het plaatsje Parcent in de zon. In Parcent hebben we geluncht (broodje omelet) bij het "Local Social" van  Coop. Agricola El Progrés (= het rode gebouw op de foto). Dit is een soort van dorpshuis/markthal met podium, gewelven en prachtige tegels aan de wand. Het straatje met de plantanen is ook in Parcent.

Het was overigens niet eenvoudig een plek te vinden om binnen te lunchen: op zondagmiddag zijn in veel restaurants alle tafels gereserveerd en kan je (onaangemeld) alleen buiten op het terras zitten. Daarvoor was het vandaag echt te koud!

 

Costa Blanca - fietsen rond Calpe

Het is traditie geworden in maart met (ex-)collega's Guus, Linda, Rini en Karen een paar dagen te gaan fietsen in een warm oord. Na Mallorca, Gran Canaria en Andalusië is de keus dit jaar gevallen op de Costa Blanca.

Gisteren (vrijdag) ben ik met Guus, Rini en Linda om 17.15 uur vanaf Rotterdam naar Alicante gevlogen. Karen komt een dag later. Een taxibusje heeft ons van het vliegveld naar Calpe gereden. Rond half tien 's avonds zijn we aangekomen in Hotel Porto Calpe.
Vanochtend hebben we eerst 5 fietsen opgehaald bij de verhuurder Solybike. Het zijn prima racefietsen van het Spaanse merk Orbea. Onze teleurstelling was groot dat het daarop gelijk begon te regenen. Na het gebruikelijke wachten op elkaar, nog wat geregel rond de kamers en de fietsenstalling met het hotel zijn we eerst gaan lunchen.

Om 14.00 uur hield de regen op en om 15.00 uur zijn we met een stralende zon en een strak blauwe hemel op de fiets gestapt voor een rondrit langs de kust en in het binnenland. Vanuit Calpe zijn we in noordwestelijke richting gefietst naar Benitachell, Javea en Moraira. Een rit van 73,2 km, 975 hm met een gemiddelde snelheid van 23,4 kmh. In deze richting is het landschap heuvelachtig, hoogste punt 275m, met prachtige vergezichten op de kust, mooie baaien, steile rotsformaties. Geen hoogbouw als in Calpe en Benidorm, maar wel overal vakantie(villa)parken. Uiteindelijk toch nog een mooie tocht voor de eerste dag. Karen is 's avonds bij het diner (op Spaanse tijd, rond een uur of half tien) aangeschoven. Zondag gaan we met zijn vijven fietsen. Het plan is dan wat verder het achterland in te fietsen.