Amstel Gold Race lus 2

De collega's hadden afgesproken vandaag in Zuid-Limburg te gaan fietsen. Omdat de deelnemers uit verschillende van het land kwamen, was afgesproken te verzamelen bij AGR(Amstel Gold Race)-Experience in Valkenburg. Tussen twaalf en half kwamen achtereenvolgens Linda & Rick, Hans, Karen & Lieke, Rini en Guus binnen. Na thee/koffie met vlaai stapten we rond 13.00 uur op de fiets om één van de uitgepijlde AGR-lussen te fietsen.

's Ochtends was het nog bewolkte en regenachtige maar 's middags was het stralend weer. De late start kwam dus goed uit en de been- en armstukken gingen ook snel uit. Twee lekke banden onderweg zorgden voor wat oponthoud. Eerst trof Rick het lot en kort daarna was Hans aan de beurt met een glimmende punaise (?!) in de band.

Voor Lieke was het in dubbel opzicht een vuurproef: de eerste keer met dit gezelschap van "door de wol geverfde toerfietsers" op stap en voor het eerst door het Mergelland. We hadden bovendien ook nog eens voor langste (en mooiste) van de 3 AGR-lussen gekozen: (een variant op) lus 2: 115 km en 1700 hoogtemeters. De Cauberg (normaal de start) was gestremd vanwege de Reb Bull Zeepkistenrace, daarom zijn we uitgeweken naar Houthem en via de Geulhemmerberg omhoog naar de provinciale weg gefietst. Kort voor het eind hebben we een kroon op de de route gezet door (in plaats van via de Sibbergrubbe) over de (zwaardere) Keutenberg terug te fietsen naar Valkenburg.
Lieke heeft de vuurproef glansrijk doorstaan: ze hield het tempo probleemloos bij en na ruim 100 km fietste ze soepel de Keutenberg op.
(Voor wie niet weet hoe stijl de Keutenberg is: zie de video onderaan dit blogbericht).

Hoogste punt van Nederland: Vaalserberg 325 meter. De Vaalserberg is één van de langere, maar zerker niet de zwaarste van de 15 beklimmingen: 1 Geulhemmerberg, 2 Wolfsberg, 3 Loorberg, 4 Schweiberg, 5 Camerig, 6 Vaalserberg, 7 Eperbaan, 8 Eperheide, 9  Gulperberg vanuit Partij, 10 Kruisberg, 11  Eyserbosweg, 12  Trintelerberg, 13 Zuid Hulsberg, 14 Vrakelberg, 15 Keutenberg.

Pauze onderaan de Camerig.

Lieke aan de top van de Gulpenerberg (de steilste variant - vanuit Partij)

Kampeerweekend 4-5 mei

Het lange weekend rond Dodenherdenking en Bevrijdingsdag was een mooie gelegenheid om met Janine op de tandem te stappen en onze nieuwe tent uit te proberen. Na 14 jaar trouwe dienst is de Birdland Nova vervangen door een Vango Pulsar 200.

Zaterdagmiddag voerde de route naar Wageningen. Bij paul en Miriam hebben we de tent in de tuin opgezet, heerlijk gegeten en lekker buiten geslapen. Paul en Miriam hadden wel zin een paar dagen mee te fietsen. Vanwege de slechte weersvooruitzichten hebben we de tent niet verder meegenomen en in trekkershutten overnacht. De tent is overigens prima bevallen: snel opgezet en lekker ruim. Zondag zijn we langs Arnhem naar Millingen aan de Rijn gefietst en hebben we 's avonds (op aanraden van Minke) in Nijmegen gegeten bij de Klinker - een maatschappijkritische broeplek in het centrum van Nijmegen. 's Middags was het regenachtig, maar s'avonds klaarde het snel op. Maandag was het droog en zonnig en zijn we langs het Pannerdensch Kanaal en de IJssel door de Veluwe naar Voorthuizen in de Gelderse Vallei gereden. Op Bevrijdingsdag zijn we vroeg gestart om nog voor de buiten los zouden barsten in Woerden aan ter komen.

Klik op de kaart voor een overzicht van de route: zaterdag: Woerden - Wageningen: 75 km zondag: Wageningen - Millingen a.d. Rijn (met retourtje Nijmegen): 80 km maandag: Millingen - Voorthuizen: 80 km dinsdag: Voorthuizen- Woerden: 65 km

"Fietsfanaten" op het Binnenplein van de provincie

Het "Binnenplein" is de naam van het Intranet voor medewerkers van de provincie Zuid-Holland. Klik op de afbeelding voor een grotere weergave met beter leesbare tekst.

Costa Blanca, samenvatting

Nu de koffer is uitgepakt en de was is gedaan: tijd voor de facts and figures van de "fietsweek" met Linda, Karen, Guus en Rini. Het was meer een "midweek" dan een echte week. Maar die midweek hebben we goed benut. Alle vijf dagen van ons verblijf in Spanje waren hebben we gefietst. Het weer was niet helemaal waar je op hoopt in de Costa Blanca: met een gemiddelde temperatuur overdag van 8 tot 10 graden en met een stevige wind van zee, was het gewoon fris. Na de plensbuien op zaterdag hebben we echter geen regen van betekenis gehad, af en toe was het bewolkt, maar overwegend was het zonnig. Het was heerlijk om 5 dagen buiten bezig te zijn.
Linda heeft de bovenstaande foto gemaakt. Zo staat "de fotograaf" er  zelf ookeen keer op ;-). Met de camera die op het muurtje op het statief staat, zijn 2 groepsfoto's gemaakt. Alle andere foto's van de fietsweek zijn gemaakt met de smartphone.

Overzicht van de afstanden en hoogtemeters - alle ritten beginnen en eindigen in standplaats Calpe:

De racefietsen had Guus voor ons gehuurd bij Solybike. De fietsen (Spaanse Orbea's met een carbon frame en Shimano Tiagra/105 compact-groep) stonden zoals afgesproken in de bestelde maat voor ons klaar en voldeden goed. Ook het verblijf in Hotel Porto Calpe was prima voor elkaar: een net, schoon, fris gerenoveerd hotel, direct in de haven, vlak bij de boulevard gelegen. Vriendelijk personeel, prima ontbijt en perfecte dienstverlening: de kamerindeling werd naar onze wensen aangepast, de fietsen  konden onder toezicht in de lobby van het hotel blijven staan, op de vertrekdag konden we onze kamers langer houden zodat we na het fietsen nog konden douchen etc.
Het achterland van Benidorm en Calpe leent zich goed voor tochten op de racefiets: veel rustige wegen met weinig verkeer. De Spaanse automobilist houdt voorbeeldig rekening met fietsers. Calpe heeft als uitvalsbasis wel het nadeel dat de ritten vaak beginnen en/of eindigen met een paar kilometer over de drukke kustweg tussen Benidorm, Calpe en Moraira. En het is geen pretje om op deze weg te fietsen: er zit erg veel doorgaand (werk)verkeer op deze Route National.

Joop Zoetemelk Classic 2015

De Joop Zoetemelk Classic vormt de officiële aftrap van de Maand van het Groene Hart. Het is inmiddels traditie dat collega's van de provincies Utrecht, Noord-Holland en Zuid-Holland als "Groene Hart team" deelnemen. Zuid-Holland heeft hiervoor zelfs een provinciaal wielerteneu beschikbaar gesteld. Gedeputeerde Han Weber was gekomen om het startschot te geven en voor een fotomomentje met de Zuid-Hollandse fietsers. De opkomst viel vanochtend wat tegen. In andere jaren hebben we met 20 tot 30 Zuid-Hollanders deelgenomen, nu waren het maar een stuk of tien. Dat zal vast te maken hebben gehad met de weersverwachting. Met 6 tot 8 graden, regen en windkracht 5 tot 6 (NW) was het een barre tocht. Ik moest stevig aanpoten op de toerfiets om de racefietsers bij te houden: mijn racefiets was nog in reparatie.

Costa Blanca - carretera Bernia

Omdat Transavia in de avond (19.55 uur) vanaf Alicante terug vliegt naar Rotterdam konden we ook op de laatste dag van ons verblijf in Spanje nog een fietstocht maken. Dat mocht ook weer niet een lange tocht worden, omdat we wel op tijd terug moesten zijn om de fietsen in te leveren en op tijd te zijn voor de transfer van het hotel naar het vliegveld. Het vliegveld ligt op ongeveer een uur rijden vanaf Calpe. 

Uiteindelijk hebben we een ronde gefietst van ongeveer 60 km en 1000 hoogtemeters naar het dal van Bérnia. Landschappelijk was dat één van de mooiste routes. De "carretera Bérnia" is een rustige smalle, kronkelige weg met prachtige vergezichten, eerst op de Middenlandse zee en daarna het binnenland in. In de richting zoals wij de route hebben gefietst is het een geniepige klim: na Berdica (250 m) gaat het geleidelijk omhoog tot zo'n 300-350 meter. Vervolgens blijft de weg dan zo'n 10-12 km op deze hoogte slingeren om tenslotte in één keer op een recht stuk van 3 km steil naar ruim 600 meter te klimmen. In dat laatste stuk zitten steile stukken van ruim 16%: een echte kuitenbijter dus. 

Costa Blanca - Coll de Confrides en Port de Tudons

De weersvoorspelling was voor vandaag (dinsdag) voor het eerst deze week stabiel: voor de hele dag was geen regen voorspeld. Dat kwam mooi uit, want vandaag stond onze 'koninginnenrit' gepland: een RT door de bergen over de twee hoogste cols van de streek. Dat zijn de Puerto Confrides en de Puerto Tudons. Deze twee pasovergangen zijn resp. 966 en 1024 meter hoog. Tussendoor daal je nog een keer 400 meter af. Met wat op en neer bewegingen in de aanlooproute betekent dit 2200 meter klimmen over 116 km. Karen vond dit net wat te veel en is meegefietst tot de koffiepauze in Guadalest (een authentiek Spaans dorpje in de bergen op 600 meter hoogte). Na een fotoshoot van de nieuwe Provinciale Fietstenues is ze via een binnendoor route weer afgedaald en ben ik met Guus, Rini en Linda doorgefietst. Het was de hele dag zonnig, maar met een stevige Noordoosten wind nog steeds erg fris. Geen korte broeken deze week. In Finistrat zijn we gestopt voor een late lunch. De meest eenvoudige barretjes verrassen je hier met lekker eten. Bij de broodjes kregen we een heerlijke tapas.

De wegen in de bergen zijn heerlijk rustig. Helaas moet je vanuit Calpe wel een flink stuk over de kustweg fietsen om daar te komen. Dit is een drukke "Route national" met snelweg-karakter. Dat fietst niet fijn en is veel "fijnstof-happen". Gelukkig houdt de Spaanse automobilist goed rekening met de fietser: heer in het verkeer!
 

Costa Blanca - heen langs de kust en binnendoor terug

Volgens de weersverwachting was er vandaag grote kans op regen. De dag begon 's ochtends bewolkt, maar na het ontbijt zag het er helemaal niet zo slecht uit. Omdat er echter toch wel dreigende luchten aan de horizon voorbij trokken (en alle weer-sites in de loop van de middag kou, regen en wind voorspelden), besloten we niet de bergen in te gaan en te kiezen voor een route die makkelijk in te korten zou zijn mocht het weer omslaan. Achteraf bleek dat helemaal niet nodig: het weer werd in de loop van de dag steeds mooier. We hebben  zelfs buiten op terras koffie (thee) gedronken (met cheesecake uit glazen bekers).

Het eerste deel van de route was minder aantrekkelijk met nogal veel drukke doorgaande wegen. Vanaf Javea (een authentiek Spaans stadje met smalle steegjes) werd de route echter leuker. Een korte klim met een geweldige afdaling voor Denia, een verrassende doorsteek over het strand en een spannende oversteek van de Route National zorgden voor extra afwisseling.

In Denia staat het beeld van de motorrijder ter ere van Umberto Masetti. Eigenlijk is het wel bijzonder dat dit beeld hier in Spanje staat: Masetti was een Italiaanse coureur die op zijn 500 cc Gilera (= Italiaanse motorfiets) in 1950 de wereldtitel won en in 1952 de eerste 100 mijl per uur-ronde reed op het TT-circuit van Assen. 

Costa Blanca, Coll de Rates

Vandaag stond  de eerste rit "echt de bergen" in op programma. We zijn voorzichtig begonnen met de Coll de Rates. Deze col is ongeveer 700 meter hoog. Vanaf de kust bij Altea is het een mooie geleidelijke klim, met prachtige vergezichten. Na 40 km is het hoogste punt bereikt, daarna gaat het overwegend naar beneden, de hele rit was 81 km lang en met wat kleinere klimmetjes tussendoor hebben we in totaal 1453 hm geklommen. De eerste 10 km over de kustweg waren nog behoorlijk druk, daarna viel het autoverkeer erg mee. Er zijn op zondag veel racefietsers onderweg. Het autoverkeer houdt overigens goed rekening met de fietsers. Met een temperatuur van 8 tot 10 graden was het niet echt warm. Tijdens de klim naar de col scheen eerst de zon nog en konden de beenstukken uit. In de loop van de ochtend betrok het. Op de top was het erg fris en hebben we ons goed ingepakt voor de afdaling.

 

De foto's bij dit bericht staan precies verkeerdom: het verhaal begint onderaan. Op de panoramafoto ligt het plaatsje Parcent in de zon. In Parcent hebben we geluncht (broodje omelet) bij het "Local Social" van  Coop. Agricola El Progrés (= het rode gebouw op de foto). Dit is een soort van dorpshuis/markthal met podium, gewelven en prachtige tegels aan de wand. Het straatje met de plantanen is ook in Parcent.

Het was overigens niet eenvoudig een plek te vinden om binnen te lunchen: op zondagmiddag zijn in veel restaurants alle tafels gereserveerd en kan je (onaangemeld) alleen buiten op het terras zitten. Daarvoor was het vandaag echt te koud!

 

Costa Blanca - fietsen rond Calpe

Het is traditie geworden in maart met (ex-)collega's Guus, Linda, Rini en Karen een paar dagen te gaan fietsen in een warm oord. Na Mallorca, Gran Canaria en Andalusië is de keus dit jaar gevallen op de Costa Blanca.

Gisteren (vrijdag) ben ik met Guus, Rini en Linda om 17.15 uur vanaf Rotterdam naar Alicante gevlogen. Karen komt een dag later. Een taxibusje heeft ons van het vliegveld naar Calpe gereden. Rond half tien 's avonds zijn we aangekomen in Hotel Porto Calpe.
Vanochtend hebben we eerst 5 fietsen opgehaald bij de verhuurder Solybike. Het zijn prima racefietsen van het Spaanse merk Orbea. Onze teleurstelling was groot dat het daarop gelijk begon te regenen. Na het gebruikelijke wachten op elkaar, nog wat geregel rond de kamers en de fietsenstalling met het hotel zijn we eerst gaan lunchen.

Om 14.00 uur hield de regen op en om 15.00 uur zijn we met een stralende zon en een strak blauwe hemel op de fiets gestapt voor een rondrit langs de kust en in het binnenland. Vanuit Calpe zijn we in noordwestelijke richting gefietst naar Benitachell, Javea en Moraira. Een rit van 73,2 km, 975 hm met een gemiddelde snelheid van 23,4 kmh. In deze richting is het landschap heuvelachtig, hoogste punt 275m, met prachtige vergezichten op de kust, mooie baaien, steile rotsformaties. Geen hoogbouw als in Calpe en Benidorm, maar wel overal vakantie(villa)parken. Uiteindelijk toch nog een mooie tocht voor de eerste dag. Karen is 's avonds bij het diner (op Spaanse tijd, rond een uur of half tien) aangeschoven. Zondag gaan we met zijn vijven fietsen. Het plan is dan wat verder het achterland in te fietsen.

Start to Race, afsluiting van de basistraining

Start to Race, Rondje Haarlemmermeer

Windmolens in de Algarve

In het heuvellandschap boven Monte Gordo staan overal half ingestorte torens. Eerst dachten we dat dit wachttorens uit de Moorse tijd zijn (zoals de Talayot-torens op Mallorca). Al snel hadden we door dat het oude windmolens zijn. De molenstenen liggen er vaak nog in of naast. Een enkele keer kom je nog een intacte molen tegen, maar de meeste torens verkeren in verregaande staat van verval.

Algarve, route vrijdag

Dit is een iets verlengde Primavera route (een paar kilometer doorgereden bij Azinhal). Totaal 55 km, voor Portugese begrippen perfect asfalt.

Algarve, vrijdag: afscheidsrondje

Gisteravond (=donderdagavond) begon het om een uur of 10 te regenen. Het heeft de hele nacht flink doorgeregend. Bij zonsopgang waren echter alle wolken verdwenen, stonden er wel flinke plassen op de weg, maar was het verder droog en zonnig. Bij het ontbijt hadden we dan ook snel het besluit genomen ook deze laatste dag in de Algarve op de fiets te stappen. De fietsen hoefden pas aan het eind van de middag ingeleverd te worden. 

Bij de koffiestop in Azinhal zaten we nog volop in de zon. Iets later kwamen echter de eerste wolken aangedreven. Bij de lunch begon de lucht er toch wat dreigend uit te zien en besloten we maar weer snel op de fiets te stappen. Dat was maar goed ook. Een half uur later trok het helemaal dicht, begon het hard te waaien en vielen de eerste druppels. Gelukkig ging het de laatste 15 km van de rit vooral naar beneden en konden we de echte bui nog een hele tijd voor blijven. Kort voor Monte Gordo haalde de bui ons in en de laatste 3 km hebben we nog door de (koude) regen gefietst. 

In het hotel was men zo aardig ons nog een kamer aan te bieden om ons om te kleden en te douchen (we de koffers al gepakt en de sleutel van onze eigen kamer ingeleverd). Daarna was het ook weer droog en hebben we nog een strandwandeling gemaakt voordat we de fietsen ingeleverd hebben.

Route donderdag

70 km

Algarve, donderdag - slotrit?

Misschien wel de laatste rit van de fietsweek. Er komt ander weer aan . Maar vandaag hebben we nog mazzel gehad: zonnig in Cacela Velha aan de kust,  in de heuvels werd de lucht dreigend, trok de wind aan en begon het te spetteren. Maar voordat de regen door kon zetten, waren we al weer terug in Monte Gordo.