Middernachtzon

Dit is het uitzicht vanaf de camping om 12 uur s nachts. Gezellige camping met veel reizigers, daarom laat naar bed. Morgen toch een rustdag: uitslapen dus (maar of dat lukt: de zon komt voor half vier weer op...)

Dinsdag: Snillfjord-Flakk

96 km. Natte, koude dag, buien tot een uur of 3, daarna warm en zonnig!

Fietsen ging weer lekker vandaag, alleen een beetje last van een rauwe keel: kou en vocht van de laatste dagen eisen toch hun tol. Uiteindelijk ben ik niet naar Trondheim gefietst, maar naar Flakk. Dat ligt 13 km westelijk van Trondheim. Er is geen camping in of dichter bij de stad. Ik ga morgen met de bus de stad in. Zo heb ik ook geen omkijken naar de fiets. Morgen dus een rustdag. Dan ga ik ook even goed nadenken over het vervolg van de trip.

Antal uit Hongarije

Antal (Anthony) kwam vanmiddag in volle bepakking op de camping in Flakk aanfietsen. Hij is vanaf Hongarije door midden-Europa en Finland naar de Noordkaap gefietst en nu op weg naar Denemarken om van daar over te steken naar IJsland, dat eiland helemaal rond te fietsen, dan weer terug naar Denemarken en dwars door Duitsland, Tsjechië, Oostenrijk weer terug naar Hongarije te fietsen. Hierbij verbleekt mijn rondje Noorwegen absoluut! Hij heeft alles bij zich: fiets en bagage wegen samen 85 kg. Met zijn reis brengt Antal middelen bijeen voor een Incubator in een kinderziekenhuis.

Zie: www.haladastitka.hu

Het eerste wat Antal doet als hij op de camping aankomt is: eten. Een echte fietsreiziger heeft altijd honger. Op het menu stonden Hongaarse soep (van 1 van de 42 sponsoren van zijn trip) met zelfgemaakte pasta die zijn moeder heeft meegeven. Het rook erg lekker en ik heb een pakje mee gekregen. Antal is een bijzonder aardige vent, een groot sportman en avonturier!

Via zijn website kun je bijdragen aan het goede doel.

Hoogveen

Noorwegen blijft verrassen: ineens fiets je door een fantastisch hoogveen gebied op 450 meter boven NAP.

Nieuwe strategie: schuilen

Gisteravond heb ik reisberichten van andere Noorwegen fietsers gelezen. Ook zij hadden te dealen met regen en kou. In hun verhalen kwam ik regelmatig het woord "schuilen" tegen. Dat heb ik vandaag uitgeprobeerd. Ik was het fietsen in regenpak namelijk een beetje zat. Daarbij kwam de regen vandaag met vlagen: zo af en toe een bui. Verder had ik vandaag ook alle tijd: ik was sowieso niet van plan verder te fietsen dan Trondheim. Morgen een dag niet fietsen en de stad bekijken.

De eerste keer schuilen ging prima: ik had een gidsje over Trondheim (vanochtend gekregen van een Duitse campinggast) bij me, dat heb ik lekker uitgelezen en toen was het al weer droog. De tweede keer was wat lastiger. Na een kwartier regende het nog steeds, had ik alle grassprieten onder de boom wel gezien en besloot ik toch maar het regenpak aan te doen. Toen stopte het gelijk met regenen. Bij de derde bui geloofde ik het verder wel. Helemaal toen ik zag dat ik in anderhalf uur nog geen 12 km had afgelegd. Regenpak aan en doorfietsen! Schuilen is toch niet "mijn ding".

Maandag 17-6: Kristiansund - Smillfjord

115 km. Zwaar bewolkt, in de middag regen. Stille wegen over groene eilanden met hoge, steile bergen. Een soort "Maasrotsen bij Freyr", maar dan factor 10 groter.

(Stukje route ontbreekt op de kaart omdat ik was vergeten de GPS weer aan te zetten na de eerste pauze)

I am feeling like a...

Maandag 17/6

...Slak.

Het fietste vandaag niet lekker. Of het nu aan de benen of aan het hoofd lag, ik weet het niet, maar het schoot gewoon niet op. Eigenlijk wilde ik nog 25 km verder fietsen, maar toen ik voorbij een aardige camping aan het Smillfjord kwam ben ik gewoon gestopt.

Noorwegen is groot. Met de fiets kruipt het voort. Maar ook dit slakje komt vast en zeker aan de andere van de weg. Gewoon doorkruipen!

Noorse Zalm

Maandag 17/6

..komt hier vandaan. Japanse sushi trouwens ook. De fjorden liggen vol met dit soort seafood installaties.

Ik was trouwens blij vandaag niet in de bergen te fietsen. Alles boven de 200 meter lag in de wolken. Langs de kust zag het er dreigend uit, maar bleef het tot een uur of één tenminste nog droog. Daarna ook hier een paar uur regen. En koud. Toen fietste ik trouwens ook boven de 200 meter hoog.

De boot komt er aan!

Maandag 17/6

Naar het noorden is er geen tunnel en kun je Kristiansund gewoon met een ouderwetse veerboot verlaten. De boot kwam er juist aanvaren toen ik bij de veerstoep aankwam. Dat heb ik hier bijna altijd. Ik hoef nooit lang te wachten op de boot. Dat ligt meer aan de hoge frequentie van de Noorse veerdiensten dan aan mijn timing.

Het regent

Het was de hele nacht droog, tot half zeven. Net toen ik op het punt stond op te staan, begon het te druppelen. Nu plenst het. Ik blijf nog even liggen tot het wat minder wordt. Tot uiterlijk 8 uur. Dan maar door de regen! Luxe: Wi-Fi in de tent.

Routekaarten bijwerken

Door de problemen met Blogger zijn de route kaartjes er de afgelopen week bij ingeschoten. Ik maak nu een inhaalslag en plaats de kaartjes van de afgelopen week. Voor de lezer is dit niet boeiend (sorry), maar ik vind het zelf wel leuk om zo de statistieken bij te houden en handig om later terug te vinden "waar het ook al weer was". De kaartjes komen nu allemaal achter elkaar in aparte berichten. Als ik een keer achter de pc zit zal ik de kaartjes weer terug plaatsen bij de dagen waarbij ze horen. Dat lukt niet met de smartphone.

Route: Molde-Kristiansund

96 km. Tunnels bij Molde en Kristiansund gesloten voor fietsers - beide tunnels lift gekregen met de auto.

Kristiansund

Kristiansund is in de tweede wereldoorlog bijna volledig plat gebombardeerd. Nederland en Noorwegen delen veel geschiedenis. De wederopbouw is niet bijster geslaagd; veel kraak- en smaakloze jaren 50 en 60 bouw, met een vreselijk lelijke kerk uit 1964 in het centrum (toen ik daar langs fietste wist ik nog niet dat: "Kirkeland Kirke: the bold architecture expresses the architectural idea of "quartz shining against a backdrop of roses" - misschien maakt dat de kerk mooier).

Eén van de weinige overgebleven oude stukken in de stad is de oude scheepswerf. Bij toeval reed ik er dwars door heen. Toen ik daarbij iets te geïnteresseerd rondkeek, kwam er een kussende booteigenaar op me af. Vervolgens ben ik uitvoerig bijgepraat over de maritieme ontwikkelingen rond Kristiansund en heb ik een persoonlijke rondleiding gekregen door de oude scheepswerkplaats. Dat was erg leuk.

Van mijn plan vandaag een keer vroeg op de camping aan te komen en de was te doen is zo weer niets terecht gekomen. Ik fiets wel nog een dag in een smoezelig shirt :-)

De camping vandaag is weer erg rustig. Er staan nog twee caravans, verder is er niemand. Bij vlagen is het trouwens helemaal niet stil. Mijn tent staat zo'n beetje direct onder de verkeerstoren van het plaatselijke vliegveld. En er vliegen verrassend veel vliegtuigen af en aan...
Tenslotte: dit is de eerste kampeerplek met vervelende muggen... Binnen merk je er gelukkig niets van.

Kopje koffie van de tunnelwachter

De tweede niet doorfietsbare tunnel van vandaag was de Atlantic Ocean Tunnel. Ik had gehoopt met de bus mee te kunnen (de tip van de campingbaas)  maar de streekbus naar Kristiansund haalde me 10 km voor de tunnel in. Bij het tolplein voor de tunnel aangekomen ben ik gelijk door naar het loket gefietst. De tunnelwachter haalde zijn collega er bij. Zij vertelde me dat de volgende bus pas over ruim 3 uur zou komen (zondag-dienstregeling). Maar zij kon wel een lift voor me regelen. Ik moest maar even wachten op de parkeerplaats tegenover hrt tolpoortje. Na een paar minuten kwam ze een kop koffie brengen, nog iets later wat leesvoer (folders over de tunnel en Kristiansund) en toen kwam de collega nog een praatje maken. Zo kom je je middag wel door. Helaas rijden er op zondag niet zo heel veel bestelbusjes door de tunnel. Na een uur was het beet en kreeg ik een lift van een dame met een klusbedrijf.

De tunnel is 5769 meter lang, het diepste punt ligt 248 meter onder de zeespiegel, stijgingspercentage bedraagt 10%.

Atlantarhavsveien - the Atlantic Ocean Road

De Atlantic Ocean Road is een stuk weg van een kilometer of tien, dat heel kunstig is aangelegd dwars door zee. In 2005 is de route bekroond als Noorwegens "Engineering feat of the century". National Geographic heeft de weg betiteld als "the world's best car-drive". Ik ken de route van de spectaculaire foto's uit een BMW motorfiets-brochure (als ik me goed herinner was het de R1200RT uit 2005 - je hebt veel tijd om na te denken als je zo alleen op de fiets onderweg bent ;-).

Eerlijk gezegd viel de route in het echt vanmiddag een beetje tegen. Het was mooi fietsen, leuk van eiland naar eiland, dwars door zee, maar dat bijna zwevende gevoel dat je krijgt als je de foto's ziet ontbrak ergens. Gedeeltelijk komt dat door het perspectief: van bovenaf of van opzij zie je beter hoe sierlijk de weg van eiland naar eiland kronkelt. Misschien komt het ook omdat ik er op een zondagmiddag over fietste, bij stralend weer. Alle parkeerplaatsen stonden vol met witte campers. De weg moet leeg zijn, koud en guur om hem in zijn volle schoonheid te beleven. Maar waarschijnlijk ben ik gewoon te veel verwend met al die spectaculaire wegen door mooie landschappen van de afgelopen dagen!

Kaartje voor Irene

Ik weet niet of mijn moeder Irene af en toe deze berichten ziet op de pc bij haar zus Erika. Daarom toch ook maar een ouderwets kaartje (van het Geiranger fjord). Het is gisteren op de bus gegaan. Groeten uit Noorwegen!

Een lift door de tunnel

Ik had me gisteren nogal verkeken op de oversteek naar Molde. Ik dacht dat het een brug was, maar ontdekte pas later dat het om een combinatie van een brug over, en een (verboden) tunnel onder het fjord door ging. Dat was balen. Ik was al van plan de "Atlantic Road" naar Kristiansund dan maar links te laten liggen en direct door te steken richting Trondheim. Ook omdat K-sund zelf alleen nog via een grote tunnel te bereiken is. De veerboot die nog op de oude kaarten staat, is uit de vaart genomen.
Maar de campingbaas was erg enthousiast over de "Atlantic Road" en bood gelijk een lift door de tunnel aan. Dat was een aanbod waarop ik geen nee kon zeggen! Vanmiddag bij Kristiansund dan maar kijken hoe dat met die tunnel daar gaat. Volgens de campingbaas kan je de fiets in de bus meenemen. Kijken of dat op zondagmiddag lukt!

En nog wat foto's van vandaag

Zaterdag 15-6

Het begon vanochtend in de bergen, omhoog naar de Trollstigen. Daarna een prachtige afdaling tot aan het fjord. Vervolgens een stuk om het fjord heen en met de veerboot overgestoken naar het eiland waar ik nu op zit.

Het was schietend weer vandaag. S ochtends in de bergen nog wat fris, nu zo'n graad of 15 bij stralende zonneschijn.
De Trollstigen is voor Noorwegen wat de Galibier, de Stelvio of de Grossglocknerstrasse voor de Alpen zijn. Fietstechnisch is de Trollstigen wel wat makkelijker, landschappelijk minstens zo indrukwekkend, je moet zeker geen hoogtevrees hebben!

Zaterdag 15-6 Valldall Molde

105 km. Zonnige dag. Over de Trollstigen. De tunnel bij Molde is niet toegankelijk voor fietsers. Kaartje stopt eerder. Maar ik ben nog een paar kilometer door gefietst tot direct voor de tunnel. Gekampeerd op privé camping met toestemming van de eigenaar, camping is eigenlijk niet open voor passanten.

Tussenbericht van de zaterdag

Goede internet verbinding van de supermarkt, 15 km voor Molde. Wel een probleem straks want de tunnel in de route 64 schijnt verboden voor fietsers te zijn. Die gaat namelijk diep onder het fjord door. Alternatief is 50 km omfietsen. Misschien is het ook wel mooi geweest voor vandaag en zoek ik nu eerst een kampeerplaats. Oplossing komt wel.
Nu wat foto's.

Late start!

Voordeel van al dat gepruts met het internet vanochtend is dat inmiddels de zon schijnt. Ik kan in met een lekker warm zonnetje op pad. Dat is een stuk beter dan gisteren, toen de gevoelstemperatuur nog onder nul was! Blogger lijkt het ook weer goed te doen, straks de Trollstigen beklimmen, dit wordt een mooie dag!

Woensdag: Fjell en fjord

Blogger sucks

Het berichten plaatsen gaat nog steeds niet goed. Dit is zo frustrerend! Ik baal hier van, ik ben nu al weer drie kwartier aan het knoeien met de telefoon, batterij ondertussen half leeg, zonder resultaat. Ik stop er mee. Maar dit zit me behoorlijk dwars.

"Voordeel" van het alleen onderweg zijn is dat ik mijn frustraties # op niemand kan botvieren ;-) Ik kan alleen maar harder die berg op fietsen. Dat ga ik straks ook lekker doen en die ...telefoon doe ik weg!

Donderdag: langs Fjorden en (berg)meren

Donderdag: veel regen, maar ook een paar droge momenten onderweg. Ontmoeting met een stel Amerikaanse toerfietsers.

Vrijdag: Geiranger Fjord

Omdat Blogger dienst weigerde is het dagboek bijwerken de laatste dagen helaas niet gelukt. Ook/juist klaar gezette berichten posten ging niet meer. Ondertussen heb ik Blogger opnieuw geïnstalleerd, dus als het goed kan ik de draad nu weer oppakken.  Ik ga het even testen met een paar hoogtepunten van de afhelpen dagen. Gisteren was dat het Geiranger fjord. Dit is het Noorwegen uit de folders!