Huisje voor de nacht

Bij de tentplaatsen op de camping van Bertrix staan deze kleine huisjes. Van binnen helemaal leeg. Diagonaal past er een slaapmatje in. Vanavond slaap ik hierin. Hoef ik morgen geen natte tent in te pakken. En de fiets kan droog onder de luifel staan. Luxe!

Dag 2: Van Namen naar Bertrix, langs de Maas en door de Ardennen

In de middag heb ik alsnog aardig wat kilometers gefietst. De route was rustig, de dorpjes uitgestorven. Wolken en zon wisselden elkaar af. In de verte viel af en toe een bui. In de zon en uit de wind was het lekker. Langs de kant van de weg een stuk tarte au riz gegeten. Pas na 90 km kon ik in een café binnen wat drinken. 

Verder bij de foto's: Dinant is bekend als de stad van de saxofoon. Wat Dinant met China heeft weet ik niet maar het ziet er vrolijk uit. Op de rots van Yvoir werd druk geklommen, je moet goed inzoomen om de klimmers op de foto te zien.

Afstand: 115 km, 1390 hm geklommen.

Dag 2: Met tarte au riz een dipje wegwerken

Of het aan de oude-mensen-ziek-en-zorg verhalen van mijn gastvrouw lag, of aan de natte fietsschoenen waarin de droge sokken gelijk weer vochtig werden, weet ik niet, maar van de vakantieroes van gisteren was bij de start vanochtend bij de start niet veel over.

Ik heb gisteren gelogeerd bij een oudere dame. Het was een "Vrienden op de Fiets" adres. Soms zit je dan erg in iemands privé sfeer waar je dat niet wilt. In dit geval kwamen daarbij allerlei kleine huisregeltjes en veel verhalen over  ziektegeschiedenissen van diverse familieleden en levenspartners. Geeft niet, het was allemaal goed bedoeld en het is  prima even luisterend oor te zijn. Maar soms staat  je hoofd er gewoon niet naar. En dat natte fietsschoenen in een koude garage moeten blijven staan is toch echt wat minder.

Ik zeur. Maar het kostte vandaag even tijd om in de goede fiets stemming te komen.

Na de plensbuien van gisteren, met veel zand op de weg, had de fiets aandacht nodig. Ketting smeren, remmen schoon maken om geknars en gepiep weg te werken. Bovendien was de stuurrol door het gestuiter verzakt. In de regen had ik die gisteren alleen provisorisch opgebonden. In de beschutting van een bushokje in Namen heb ik de fiets een beurt gegeven. In de loop van de tijd kwamen er steeds meer mensen op de bus wachten. Dat leidde tot boeiende gesprekken half Frans, half Nederlands over de bestemming van de reis.

Zo kom je de ochtend wel door en mijn humeur werd al wat beter, maar opschieten met fietsen deed dit niet. Om 12 uur, na 25 vlakke kilometers,  was ik pas in Dinant. Dinant blijft voor mij een speciaal plekje, 30 jaar geleden kwam ik er heel vaak. Het leek me lekker om herinneringen op te halen in de platselijke  Boulangerie met een kop thee en tarte au riz. Dat was het dus ook. En deze bakker doet niet aan stukken taart.  Dus ik heb gelijk een hele genomen. Met de overgebleven rest kom ik de Paasdagen makkelijk door. 

Om 13 uur ben ik weer op de fiets gestapt en langs de Lesse de Ardennen in gefietst. Daarover een apart bericht.

Vakantie is begonnen, dag 1 naar Namur

Meteen de eerste dag al een lekker vakantie gevoel. Beter kan het niet. Vanochtend ben ik eerst met de trein naar Eindhoven gereden. Wel zo makkelijk, omdat de route die ik wil volgen (van Paul Benjaminse) daar begint, maar ook leuk om Nederland eens vanuit een andere hoek te verlaten. Door mijn eigen onhandige gedoe had ik een wat late start. In de trein op station Woerden ontdekte ik dat ik mijn fietshelm was vergeten. Maar toen reed de trein al weg. In Utrecht heb ik de trein terug naar huis genomen om de helm toch maar even op te halen. Stom, dat scheelt zo maar drie kwartier.

De route liep over een mooi vrijliggend fietspad langs het Van Abbe Museum en de High Tech Campus Eindhoven uit en dan dwars door de Kempen, over een oud spoorbaantracé door Belgisch Limburg, langs de fruitboomgaarden in de Haspengauw naar Namen.

Het was een afwisselende rit, gevarieerd landschap en voor een groot deel autovrij. De Belgen hebben de fietsinfrastructuur prima voor elkaar met een uitgebreid  knooppuntnetwerk en prima bewegwijzering.
Erg onder de indruk was ik van Beringen-mijn. Ik kende de mijn van vroeger, maar de hele site is nu prachtig gerestaureerd en opengesteld voor bezoekers. Ook het dorp bij de mijn is monumentaal. De horeca is volledig turks. Helemaal ideaal voor deze thee drinker ;-)

Even afgezien van de constante tegenwind was het weer prima, alleen een beetje jammer van de regen het laatste uur... Zeiknat en flink afgekoeld reed ik Namen binnen. Daarom geen foto's van de Citadel. Ik overnacht bij een "Vrienden op de Fiets" adres in de stad. Na die plensbui van vanmiddag wel zo lekker. Morgen gaat het verder door de Ardennen en misschien ga ik nog wel kamperen ook?

Voor de statistiek: afstand 170 km, 500 hm.

Bijna klaar voor vertrek!

Mok en bidon geven de richting aan voor de komende 4 weken. Vanavond ga ik de laatste spullen inpakken en aan de fiets hangen. Morgenochtend wil ik vroeg op pad. De bestemming voor de eerste dag is Namur/Namen in België. Dat klinkt al een best zuidelijk.

Proefkamperen?!

Ik heb de maand april helemaal vrij genomen om een flinke trektocht te maken met fiets en tent. Het plan is om op de "snelle fiets" met lichte bepakking door Frankrijk en Spanje te fietsen. De Gravel Grinder (= een soort racefiets met brede banden en schijfremmen) lijkt daar uitermate geschikt voor. In januari heb ik al een keer met de Gravel Grinder gekampeerd, maar toen had ik geen kookspullen en erg minimaal kleding mee. Als ik 4 weken onderweg ben wil ik iets meer comfort. En dus wat meer spullen meenemen. Daarom heb ik een bagagedrager gemonteerd om naast de stuurtas, de frametas en de zadeltas ook 2 kleine fietstassen mee te kunnen nemen.

Om te kijken hoe dat bevalt, ben ik vandaag met complete uitrusting (genoeg om half Europa door te trekken) naar Lemele gefietst. Conclusie na een dag fietsen: De nieuwe set up biedt in ieder geval genoeg ruimte. En het fietst ook lekker vlot. Toch ben ik nog niet helemaal tevreden. De fiets is niet helemaal stabiel. Als ik rechtop ga zitten, heeft de fiets last van een shimmy effect. De combinatie van kleine fietstassen en grote zadeltas is blijkbaar niet helemaal ideaal. Ook al zit er nauwelijks gewicht in de zadeltas (alleen reservekleding). Ik ga daarom proberen het zwaartepunt wat meer naar voren en achter wat omlaag te brengen. Misschien laat ik de zadeltas wel helemaal achterwege en neem ik toch de grote fietstassen. Die hangen ook iets dieper en brengen het zwaartepunt wat verder omlaag. Nog even puzzelen dus.

Verder heerlijk gefietst. Mooie afwisselende route langs het fietsknooppunten netwerk: door het Groene Hart, het Gooi, langs de Randmeren, door de Veluwe, over de IJssel en door Salland. Vriendelijke ontvangst op Natuurkampeerterrein "de Olde Lucashoeve". Ik heb vanavond de hele camping voor me alleen!

Winterkamperen

Spontane afspraak met Alex en Ed op het kampeerterrein van Staatsbosbeheer in Sint Anthonis.

Even bukken!

De januari storm heeft flink huis gehouden in het Oosten. Twee weken later zijn nog grote delen van de Mountainbikeroute Rijssen afgesloten.

Fuerteventura

Week fietsen in de zon met Alex

Fietsjaar 2017 in 12 foto's

2017 was een goed fietsjaar. Te veel herinneringen om 1 blogpost samen te vatten. Een terugblik in 1 foto per maand:

Januari: Samen met Alex en Paul een week met de mountainbikes er op uit in de Algarve. In de heuvels achter Tavira ligt een eindeloze verzameling onverharde wegen en singletracks.

Februari: Meegereden met de Bentheimer Waldtocht: een veldtoertocht in de grensstreek rond Losser (NL) en Bad Bentheim (D). 60 km door de blubber baggeren met smalle crossbanden op de Gravelbike.

Maart: Trektocht van hotel naar hotel door Siërre d'Aitana met Linda en Rick. Dit arrangement met racefietsen was verzorgd door Petro Ballemans van Casa Cameleon.

April: Te gast bij een stel Belgische "Vrienden op de Fiets" in Oudenaarde. Drie dagen in mijn eentje rondgefietst over de roemruchte kasseienstroken van de Ronde van Vlaanderen. De 40 mm brede banden van de Gravelbike waren zeker welkom. De wielen van deze fiets hebben de test niet zo goed doorstaan: losse spaken, slag in het achterwiel.

Mei: Picknick op het trottoir in Nieuwe Bergen met Janine, Paul, Gerda en Mirjam. Fietskamperen met onze vrienden uit Weesp, Wageningen en Almere hemelvaart is een jaarlijkse traditie. In 2017 op de camping in Groesbeek, bij Nijmegen.

Juni: Op Fietsvakantie door Duitsland met Janine op de tandem. In 3 weken zijn we heen en weer naar de Bodensee gefietst. En bijna iedere dag zon!

Juli: "Back to the roots" - fietsen in West-Brabant: leuke rondrit met de mannen (en een paar vrouwen) van "Het is Koers" langs de Nieuwe Dordtse en de Brabantse Biesbosch. Met na afloop een geweldig verzorgde BBQ met masterchef Roy achter café de Tijd in Made. Foto met dank aan de fotograaf van dienst: Marc Bouwens.

Augustus: Als voorbeeld van alle spontane fiets-dates (en alle koffie met gebak-momenten) door het hele jaar heen: afspraakje met Linda en Pieter in Schoonhoven bij Fausto - in 2017 een vaste stop geworden bij ritten door de Krimpenerwaard.

September: Het jaarlijkse fietsweekend met collega's in de Ardennen mag zeker niet in het overzicht ontbreken. Dit jaar met 13 heren en 2 dames vanuit Robertville (B).

Oktober: De 5e editie van de Waypoint GPS ATB Marathon, een rit van 130 km langs de MTB routes rond de Holterberg en over onverharde paden door Salland. Genoten van een zonnige dag en van de perfecte verzorging door de vrijwilligers van Tourclub Rijssen.

November: Op een regenachtige zondagmiddag over de voormalige landingsbaan van Vliegabsis Soesterberg: een indrukwekkende strook asfalt van 50 meter breed en 3 km lang nodigt uit tot een sprintje. Het breedste fietspad ter wereld?

December: Overvallen door de sneeuw in de Lopikerwaard. De sneeuw kwam net een paar uur eerder dan voorspeld. Heel Nederland lag vervolgens 2 dagen plat.

Fietsjaar 2017 volgens Strava

Mijn Sportjaar volgens Strava, met nog iets meer actieve dagen (Strava heeft ook een aantal wandel-en kajakactiviteiten meegeteld):

Vlog van een winterse rit rond Hilversum: de "A BLOC Wintergrill Gravel Ride"

Zelf had ik het te druk met banden plakken (2x lek op 80 km ;-(), maar Bruno had afgelopen zondag de handen vrij om onderweg te "vloggen". Mooie rit door het Gooi met veel zon, sneeuw, ijs en modder.

Kilometers maken: een mooi zonnig weekend Zuid-Limburg

In Belgisch Limburg is men trots (fier) op de fietsinfrastructuur. Dat mag ook. Het is mooi fietsen daar.

Plotseling kwam ik tot de ontdekking een heel weekend voor me zelf te hebben. Janine moest het hele weekend jureren bij de internationale meerkamp van de atletiekvereniging, Jelle en Lieke waren in Groningen, en ik had zelf nog niets gepland. Een mooie gelegenheid om een flink stuk te fietsen.

Het was al weer een tijd geleden dat ik in Zuid-Limburg heb gefietst, dus het plan was snel gemaakt. Via Vrienden op de Fiets   was snel een overnachtingsadres geregeld voor vrijdag en zaterdag in Gulpen. Schoon setje kleren in de zadeltas, schoenen in de rugzak - ik hoefde alleen nog maar te gaan fietsen!

Monument op de Gulperberg voor wielerverslaggever Jean Nelissen

Op vrijdag ging de route van Woerden met een tussenstop in Eindhoven (lunch bij Hinke) door de Kempen en langs de Maasplassen naar Gulpen. Op zaterdag heb ik een variant op één van de vast uitgepijlde Amstel Gold Race routes  gereden (lus 2 met  een paar uitstapjes naar hellingen van lus 3). En op zondag ging het door België weer terug naar Woerden. In 3 dagen ruim 500 km gefietst en voor Nederlandse begrippen aardig wat hoogtemeters gemaakt. En verder heerlijk gegeten en een lekker biertje gedronken in het Gulpener Brouwlokaal. Het was een mooi weekend!

Biesbosch en BBQ met “Het is Koers“

Het peloton op de dijk langs de Amer, foto Marc Bouwens. 

"Back to your roots?!" Vandaag heb ik met de mannen (en 1 dame) van "Het is Koers" een rit gereden in mijn geboortestreek. Ik geloof dat ik echt 30 jaar niet meer in Made ben geweest. Leuk te zien hoe alles is veranderd en tegelijk veel hetzelfde is gebleven!

Start in Made. BBQ 's middags achter Café de Tijd. Foto Marc Bouwens.

Startpunt was café de Tijd, tegenover de Korenbeurs.

Na afloop de beste/lekkerste BBQ die ik heb meegemaakt! Complimenten voor Chef kok - meester BBQer Roy Hoogmoet! En verder de Tour op groot scherm, live muziek & goed gezelschap. Het was een mooie middag.

De route is een rondje wat ik vroeger vanuit Geertruidenberg/Raamsdonksveer regelmatig fietste. Met het verschil dat de polder de Noordwaard nu geen boerenland meer is, maar een natuur/overloopgebied waar je doorheen kunt fietsen. De Biesbosch is de laatste 20 jaar ruim 40% in oppervlakte gegroeid. In combinatie met het retourtje Woerden-Made, heb ik vandaag nog dik 200 km gefietst ;-)

Samenvatting zomervakantie 2017

Janine en ik hebben in 21 dagen ruim 2000 km door Duitsland gefietst. Op zaterdag 3 juni zijn we bij station Enschede op de fiets gestapt. Op zaterdag 24 juni hebben we in Heerlen de trein terug naar Woerden genomen. Het weer was uitzonderlijk goed: we hebben maar 1 ochtend door de regen gefietst, verder was het (overdag) altijd droog. En geen lekke banden of ander technisch malheur ;-)

Köln, de vakantie zit er bijna op...

Vandaag de 3e en laatste etappe langs de Rijn gefietst. Een paar kilometer voor Keulen staan we nu op een camping langs de Rijn. Het was weer erg warm vandaag. Morgen laten we Rijn achter ons en fietsen we  binnendoor terug naar Nederland. In Heerlen pakken we de trein terug naar huis. 

Pontje over de Rijn

Vanaf Heidelberg zijn we langs de Neckar gefietst tot het punt waar deze in de Rijn uitmondt. Dat is bij Mannheim, waar de rivier een behoorlijk industrieel karakter heeft met grote fabrieken, havens en overslagplaatsen. Vervolgens gaat het verder langs de Rijn richting Nederland. Dat lijkt simpel: gewoon de rivier stroomafwaarts volgen. Maar al snel achter Mannheim fietsen we een weg in die plotseling dood loopt op een oude zijtak van de Rijn. Gelukkig blijkt er een paar kilometer verderop nog een veerboot te zijn die ons over kan zetten en hoeven we niet helemaal terug te fietsen.

Tatort Heidelberg

Een bizarre aankomst op de camping bij Heidelberg vanmiddag. Als we de afrit van de Bundesstrasse naar de camping oprijden worden we vlak voor de receptie tegengehouden door de politie. We bevinden ons plotseling midden in een "Tatort": we zien een rood afzetlint, overal agenten in uniform, sommige met kogelvrije vesten, mannen in witte pakken, rechercheurs in burger. Er staan politie- en brandweerwagens, vrachtwagens van het Technisches Hilfswerk en een lijkwagen. We mogen echt niet verder. Tot het onderzoek is afgesloten mag niemand de camping op of af. Later blijkt dat er 2 uur voordat wij aan kwamen fietsen een dubbele moord is gepleegd bij de slagboom direct voor de receptie. Wij zijn daarom nog een paar kilometer verder door gefietst naar de volgende camping. 

Nieuwsbericht op SWR

Kunst in Bretten

In 2017 viert de stad Bretten het 1250 jarig bestaan en 500 jaar reformatie. Bretten is de geboorteplaats van Philipp Melanchton, naast Luther de drijvende kracht achter de kerkhervormingen in de 15e eeuw in Duitsland. Om dit te herdenken zijn in de hele stad openbare gebouwen versierd met gigantische foto prints van de kunstenaar Thomas Rebel.

Ridders in Horb

Hetstadje Horb stodn helemaal in het teken van een middeleeuwse verkleedpartij. Overal liepen ridders, hofdames, ambachtslieden in historische kledij rond. Maar ook ridders en jonkvrouwen hebben mobieltjes. dat ziet er komisch uit.  

Kamperen bij de Kiosk in Oberndorf am Neckar

17 juni. Unieke kampeerplek, direct aan het fietspad.

Blik terug op de Bodensee

Vandaag zijn we over de Schwäbische Alb, langs de Donauquelle en de bron van de Neckar naar Oberndorf gereden. Een etappe met flink wat hoogtemeters!

Vanuit de heuvels nog even terug kijken naar de Bodensee. Helaas is het een beetje heiig en kan je de besneuwde Alpentoppen vandaag niet zien. Aan de horizonlinksachter ligt de Bodensee.

In het centrum van Donaueschingen ontspringt de Donau. Goed 25 jaar geleden zijn we hier ook een keer met een fietsvakantie langs gekomen.

De bron van de Neckar in het Stadtpark Möglingshöhe in Schwenningen heeft een meer bescheiden karakter. Ondertussen zitten we in het Zwarte Woud.

Out of Africa?

Nadat we de drukte van de Bodensee achter ons hebben gelaten zijn we door gereden tot de campingen in Orsingen in de Hegau, het heuvelachtige (vulkaan)landschap in de westkant van de Bodensee. De camping is erg ruim opgezet, we hebben gekookt tussen de BBQ-ende gezinnen met jonge kinderen. Nadat de kinderen naar bed waren keerde de rust op de camping terug en genoten we van een prachtige zonsondergang.