Theepauze in Schwarzenbach an der Saale

Gastvrij: we drinken thee in het tuinhuisje in de privé tuin van de bakker in Scwarzenbach.

8e Fietsdag: van Eschenbach naar Marktschorgast im Fichtelgebirge

Vandaag moesten we een verbinding zoeken tussen de fietsroutes rond de Naab en de Saale. Dat was even puzzelen, want tussen Naab en Saale ligt het Fichtelgebirge en dat is erg heuvelachtig met veel steile hellingen en relatief weinig doorgaande wegen. Via Bayreuth (bekend van Festspiele en Oper) is het gelukt: de route was niet lang (70 km), maar wel pittig met bijna 1000 hoogtemeters en hellingen tot wel 20 % steil. 

Onderweg zijn we dwars een steengroeve gekomen die nog vol in bedrijf is (indrukwekkend, zeer stoffig). De kampeerplek voor vanavond ligt aan een idyllisch natuurzwembad in het bos tussen de rotsen. Aanmelding voor een kampeerplek via telefoontje naar het gemeentehuis,  dat vervolgens met de badmeester belt om door te geven dat je welkom bent.

Marktschorgast tenslotte is wereldberoemd vanwege de "Schiefe Ebene " - een spoortechnische bijzonderheid.  Zie link:

https://de.m.wikipedia.org/wiki/Schiefe_Ebene_(Eisenbahnstrecke)

Fietsroute liep dwars door een steengroeve die nog volop in bedrijf was. Iets verderop werd het nog stoffiger en fietsten we tussen de grote kiepwagens onder draaiende transportbanden door. 

Het opera-gebouw van Bayreuth

Idyllisch kampeerplekje aan de Goldbergsee bij Marktschorgast

Fietsrouteknooppunt in Bayreuth

Duitsland is goed ontsloten met fietsroutes: Touristische Radwege en Fernradwege. Maar Duitsland kent geen uniform systeem van  fietsknooppunten zoals in Nederland (en Vlaanderen). Ieder Land en iedere (Deel)regio kent zijn eigen routes. Dat leidt tot een bonte mengelmoes van routeaanduidingen: nummers, letters, icoontjes, plaatjes etc. Soms is het een beetje puzzelen.

7e Fietsdag: van Teublitz naar Eschenbach in der Oberpfalz

Het was vandaag erg warm, droog en stoffig. Geen weer om je zwaar in te spannen. Maar uiteindelijk hebben we vandaag weer een mooie rit gefietst langs de Naab, de Haidenaab en de Creussen. Allemaal fietsroutes van het Bayrische Radwegenetz. Perfect bewegwijzerd en over heel rustige, vaak autovrije wegen en onverharde paden. Onderweg veel oude stadjes - het ene marktplein nog mooier dan het andere.
Ondertussen is 100 km onze standaard fietsafstand. Ook vandaag weer.  Campings zijn hier niet dicht gezaaid,  maar we staan nu weer prima aan een meer.

Foto: Nabburg

Spoorwegovergang op afroep

De fietsroute langs de Haidenaab kruist een paar keer het spoor.  Soms troffen we  gesloten spoorbomen aan die alleen op afroep open gaan. Je moet je melden bij een prehistorische Intercom installatie. Je duwt een hendel naar beneden. Dan hoor je een hele tijd niets, totdat een stem roept dat er een trein aankomt.  Iets later waarschuwt de stem je dat de spoorbomen open gaan.  En tot slot krijg je het verzoek of je alsjeblieft wilt melden als je het spoor bent overgestoken, zodat de spoorbomen weer gesloten kunnen worden. Mooi systeem.

6e Fietsdag: van Straubing aan de Donau tot Teublitz aan de Naab

105 km. Erg warm vanmiddag. En het wordt nog warmer: voor de komende dagen wordt een hittegolf verwacht. Foto: Verfrissing op het terras van de Eisdiele in Kallmunz - een van de vele schilderachtige stadjes langs de Naab.

Regensburg

Na het landelijke Straubing zitten we nu midden in de drukte van de (studenten)stad Regensburg. Een prima plek voor de lunch - en een mooi moment om (met de Wifi van Café Felix) het blog bij te houden.

In Regensburg laten we de Donauradweg achter ons. We gaan verder langs de Naab. De 150 km Donauradweg was een leuke ervaring.  Het is een bijzonder populaire fietsroute. We reden een voortdurende stroom vakantie fietsers tegemoet. Het was ook niet moeilijk de route te vinden: die loopt gewoon daar waar al die fietsers vandaan komen. Het kampeerveld van de camping in Straubing stond vol met een internationaal gezelschap vakantiefietsers. We hebben Schotten, Canadezen,  Spanjaarden, Belgen, Oostenrijkers, Nederlanders en Duitsers ontmoet. Gisteravond stond het veld nog vol met kleine tentjes, vanochtend om negen uur was bijna iedereen al weg of nog net aan het inpakken. Iedereen trekt weer verder.

Regensburger Dom

5e Fietsdag: van Passau naar Straubing

Ondanks 2 uitgebreide pauzes onderweg (koffiebreak met een goede Duitse krant en lunch met free Wifi) hebben we vandaag toch nog dik 105 km gefietst.  De Donauradweg fietst dan ook wel makkelijk: vlak en prima bewegwijzerd. De Donau is een wat "levendiger" rivier dan de Inn. Er gebeurt meer op en aan het water. Dat maakt het afwisselender. Het uitzicht op de Alpen is verdwenen,  maar daarvoor zien we nu de bergen van het Bayrische Wald aan de horizon. Ook mooi.

Landelijk Donau-dal...

Na de lunch in Deggendorf kwamen we onderweg een stevig doorfietsende Braziliaan tegen. Een bijzonder type dat zijn fiets als paard gebruikte. Hij reed op een zelfgemaakte fiets waarop hij een hoog stuur had gemonteerd. Aan dat stuur zat een koordje dat hij als een soort van teugels gebruikte. Met deze bizarre constructie wist hij een hoog tempo te rijden. En hij vond het dus heel mooi om met ons op te fietsen: wat resulteerde in een tempo van 30 tot 35 kmh. Zo werd het  tempo aaruig opgekrikt en raasden we in een uurtje van Deggendorf naar Straubing.

Marktstrasse Straubing in de avondschemering.

Regen in Passau

De regen heeft zich niets aangetrokken van de weersverwachting: ook na 7.00 uur vanochtend regende het nog gewoon door. Gelukkig konden we ontbijten onder een afdak. Om 12.00 werd het droog en om 14.00 uur genoten we in de zon van de lunch in Deggendorf. Straks verder richting Regensburg. Voor Regensburg zullen we nog wel eerst een camping opzoeken.

4e Fietsdag: van Braunau naar Passau

Zaterdag hebben we het laatste stukje van de Innradweg gefietst. Eerst door Oostenrijk en na zo'n 30 km weer in Duitsland (we zijn over gestoken omdat verder aan de Oostenrijkse zijde de fietsroute langs de snelweg loopt). Met lunchtijd waren we al in Passau (het was dan ook maar 70 km fietsen).  Er bleek midden in de stad een kampeer gelegenheid te zijn bij de lokale kanoclub. Handig, want daar konden we fiets kwijt. Nadat we de tent op hadden gezet, te voet de stad verkennen.  Passau wordt het Bayrische Venetië genoemd. Dat is overdreven. Er zijn geen grachten.  Maar de stad ligt wel heel mooi op het knooppunt van 3 rivieren: de Inn, de Donau en de Ilz. 

Nog nooit zoveel fietskampeerders op 1 camping gezien als vandaag. 

Smullen in het Innviertel

Was gisteren de Inn als rivier een beetje saai, strak gekanaliseerd, vandaag zijn de oevers natuurlijker en groener. Ook culinair biedt het Oostenrijkse Innviertel, waar we nu doorheen fietsen, leuke verrassingen. De Marienhof in Kirchberg am Inn is in ieder geval een aanrader!

3e Fietsdag: van Soyen naar Braunau

Vandaag hebben we de Innradweg verder gevolgd. In totaal weer bijna 100 km. We zijn geland in Braunau am Inn. Tot onze verrassing ligt Braunau in Oostenrijk.  We hadden ons helemaal niet gerealiseerd dat de Inn de laatste 60 km tot Passau de grens vormt tussen Bayern en Oostenrijk.

De camping in Braunau bleek gesloten. We kamperen nu iets buiten Braunau achter een Gasthof. De eigenaar heeft een paar plekken voor tentjes gereserveerd.  Als je in de Gasthof eet, mag je er naast kamperen.  Een prima deal. Het betekent wel dat we vandaag dus 2 keer "Deftige Hausmannskost" hebben gegeten. Heftig!

De privé-camping in Ranshofen (gehucht bij Braunau-Oostenrijk). We konden gebruik maken van de badkamer in de woning van de oude eigenaar van de Gasthof. En er was zelfs tuinmeubilair! We deelden de kampeerplek met nog een stel fietsers. Ook Nederlanders - wat anders ;-). 

Morgen volgen we eerst de Inn tot Passau. Daarna willen we verder langs de Donau richting Regensburg.

Langs de Innradweg

Je kan het niet missen: Marktl is trots op zijn Paus.

Na de uitgebreide Bayrische lunch hebben we nu een tweede tussenstop in Marktl am Inn = de geboorteplaats van Papst Benedikt. Verder hebben ze in het heldere dorp free wifi. De internet voorzieningen zijn hier verder nogal dun gezaaid. Maar nu dus een mooie gelegenheid om het Blog bij te werken en foto's bij de berichten te plaatsen.
Bovendien is een kopje thee ook lekker na al dat varkensvlees van vanmiddag.

Vandaag hebben we een zonnige dag met een strak blauwe lucht en weinig wind. Dat fietst lekker. En ook kamperen is wel zo relaxed als het warm en droog is. De Inn is eigenlijk een saaie rivier: grotendeels gekanaliseerd,  geen scheepvaart, om de zoveel kilometer een stuw met energie centrale en een vistrap. Aan beide kanten een dijk met een half verharde onderhoudsweg.  Het fietst natuurlijk wel makkelijk op een vlak en autovrij pad. Maar na een paar kilometer wordt het wel saai. Gelukkig loopt de Innradweg vaak ook niet direct langs de rivier. Dat zijn dan de leukste stukken om te fietsen: door een glooiend agrarisch landschap met kleine dorpjes. Af en toe gaat het dan ook nog flink omhoog en omlaag. Zo werken we de calorieën van de zware lunch (en op andere dagen van het gebak) er wel weer af!

Stuw en waterkrachtcentrale in de Inn. Hier geen scheepvaartverkeer.

Zodra je weg fietst van de rivier gaat het omhoog en omlaag. Soms is het pittig steil. Trots dat we niet af hoeven te stappen voor een stijging van 16% !

Bayrischer Mittagstisch

Een goede lunch langs de Innradweg. Genoeg energie om vanmiddag weer een paar kilometers verder te fietsen 😉

2e Fietsdag: van Schliersee naar Soyen

Vanaf de Schliersee hebben we eerst de Bodensee-Königsee-Radweg in oostelijke richting gevolgd. Na zo'n 40-50 km kruist deze route het stroomgebied van de Inn. Langs die rivier loopt in noordelijke richting de Inn-Radweg. We twijfelden wel even of we door zouden fietsen tot de Königsee en het Berchtesgadener Land. Dat is een heel mooi gebied. de Alpen blijven lonken. Maar de weersverwachting voor de alpen is niet zo goed, terwijl het noordelijker in Midden-Duitsland de komende dagen juist beter weer zou worden. Daarom hebben we besloten de Inn in noordelijke richting (= stroomafwaarts naar de Donau) te volgen.

De eerste kilometers loopt de Radweg over een onderhoudspad langs de Inn. Dat is makkelijk fietsen, mooi vlak en het schiet dus lekker op, maar het wordt ook al snel een beetje saai. Op de rivier gebeurt niet veel: de Inn is geheel gekanaliseerd met om de zoveel kilometer een grote stuwdam/waterkracht centrale. Zodra de route de rivier verlaat, wordt het heuvelachtig en dat betektn af en toe flink klimmen en dalen. Het schiet minder op, maar is wel leuker fietsen. Ook leuk zijn de historische steden langs de Inn. Vooral Wasserburg is een pareltje, mooi gelegen in een meander van de Inn. Bij Wasserburg zijn we het dal van de Inn weer uit  gefietst naar de camping aan het meer bij Soyen. In totaal hebben we deze donderdag 102 km gefietst. Het was af en toe zwaar bewolkt en dat zag er soms best dreigend uit, maar het is de hele dag droog gebleven.

Kaarsrechte onderhoudsweg langs de Inn

Wasserburg am Inn

. en weer een kampeerplek aan het meer - bij Soyen.

Fischbachau

Het Bayrische Voralpenland: ieder dorp een barok kerkje, glooiende alpenweiden en de Alpen op de achtergrond.

Bayrische Voralpen

Voortdurend zicht op de Alpen vanaf de Bodensee-Königsee-Radweg.

Ontbijt met eend

's Nachts veel regen, maar ontbijt in de zon. Mooie kampeerplek aan het meer bij Zeltplatz Schliersee.

Fietsdag 1: München - Schliersee

En dan sta je ineens met je fiets midden in München... Niet dat het zo geweldig slaapt (toch wat warm en onrustig) maar de nachttrein is wel een heel comfortabele manier van verplaatsen. Na een tweede ontbijt in de stad en selfies bij de Marienkirche en de Theresienplatz zijn we langs de Isar de stad uit gefietst. De Isar is de groene long van München en biedt een prachtige gelegenheid om de stad volledig autovrij over een breed gravel fietspad te verlaten.

De Isarradweg volgt de rivier vrij strak tot iets voor Bad Tölz, waar de route door de heuvels van het Tölzer Land loopt. In Bad Tölz hebben we de route verlaten en zijn we over de Bodensee-Konigsee Radweg via de Tegernsee naar de Schliersee gefietst. Dat ging flink omhoog en bij de Schliersee ben je ineens midden in de bergen. 

De fietsroute was vandaag vrjwel geheel onverhard. Meestal was dat goed te doen, maar op een paar stukken leek het pad meer op een mountainbike route en was het op het randje van wat met een zwaar bepakte tandem nog te fietsen is. Voor de achterband van de tandem bleek het zelfs iets te heftig: op een grote kiezel brak het karkas van de buitenband en vormde zich een bobbel die steeds groter werd. In Bad Tolz hebben we een nieuwe buitenband gekocht, die ik 's avonds op de camping gemonteerd heb.

Met het weer hebben we woensdag mazzel gehad.  Na Bad Tolz werd de lucht steeds dreigender, onderweg hebben we echter maar een paar spetters gehad, pas toen de tent  stond braken de buien los. De hele avond en nacht heeft het door geregend. De volgende ochtend werden we wakker met zon op de tent.

Frauenkirche

Marienplatz

Langs de Isarradweg de stad uit

Meteen op de eerste dag: band kapotgereden, nieuwe band in Bad Tölz gekocht

Bad Tölz - Marktstrasse

Een close finish, maar een comfortabele treinreis

Om 21.00 vertrekt de City Night Line uit Utrecht. Als we om rond een uur of acht met de trein van Woerden naar Utrecht af  reizen, dan hebben we ruim de tijd om in Utrecht over te stappen.  Met een vol bepakte tandem kost dat wat meer tijd. Maar toen we iets voor achten op station Woerden arriveerden was het bericht: "Geen treinverkeer mogelijk tussen Woerden en Utrecht vanwege aanrijding met een persoon. Er worden bussen ingezet." Bij navraag bleek dat de storing tot minstens 21.30 uur zou duren. Oeps, daar ging ons mooie plan...

Utrecht-woerden is 18 km. We waren met de tandem naar Station Woerden gekomen. Om de gereserveerde City Night Line te bereiken was er nog maar een optie: gelijk doorfietsen naar Utrecht.  Dat ging in vliegende vaart: goed 35 minuten later stonden we op station Utrecht. Een gemiddelde snelheid van ruim 30 km per uur. Niet slecht met een vol bepakte tandem.  Stress geeft vleugels (We hadden ook een beetje wind mee. Dat scheelt).

aankomst station Utrecht Centraal

In de City Night Line kwamen we helemaal tot rust. Wat een luxe: een 2 persoons slaap coupé met eigen wastafel,  een persoonlijke reisbegeleider,  wekdienst en 's ochtends ontbijt op bed! En er was speciaal voor onze tandem een mooie ruime plek gereserveerd in de fiets-wagon.

Aankomst in München: 7.10 uur.

Vertrek een dag uitgesteld...

De tickets voor de nachttrein (City Night Line) vanavond naar München die ik via de website van de Fietsvakantiewinkel had geboekt, bleken vanochtend helaas toch niet beschikbaar te zijn. Morgenavond (dinsdag) is er echter wel nog één plek voor "2 reizigers met tandem" vrij in de City Night Line. We vertrekken dus een dag later. 

Ondertussen vieren we de vakantie. Het ophalen van de tickets (bij de Treinreiswinkel in Leiden: deze internationale treintickets moeten blijkbaar worden opgehaald of per post verzonden) hebben we gecombineerd met een lunch bij Linda in Leiden en een kop koffie in het nieuwe Huiskamercafé van Den Haag CS.

Eindelijk klaar voor de fiets-vakantie?!

Eigenlijk was het het plan dat Janine en ik nu al twee weken op de fiets onderweg naar Rome zouden zijn. Maar de verhuisplannen hebben de vakantieplannen overhoop gegooid. Het duurt nog even voordat het nieuwe huis klaar is, maar het "oude" huis moet binnenkort wel in de verkoop. En daarvoor moest volgens de verkoop-styliste toch best wat gebeuren. Daarom hebben we de eerste 2 weken van onze vakantie gebruikt om het huis verkoop-klaar te maken. We hebben flink opgeruimd en zijn aan de slag gegaan met schilder en herstel-klusjes. Het huis is nu helemaal pico bello. De makelaar heeft foto's gemaakt. We zijn klaar om op vakantie te gaan. Voor een fietsreis naar Rome is de tijd (we hebben nog 2,5 week vrij) helaas te kort geworden. Het idee is nu om maandagavond met de trein (City Night Line) naar München en dan terug te fietsen. Morgenochtend weten we of dat lukt: het reserveren van een plaats voor de tandem in de trein is niet eenvoudig.

Op de foto is onze nieuwe woning in aanbouw te zien: het derde huis van rechts (= de vierkante blokkendoos, naast de puntgevels van de buren).

Tour Etappe dag 2

Ook op zondag was het hier nog volop Tour-feest. Vanochtend zijn Lieke, Janine en ik op de racefiets gestapt om in Oudewater naar de Tourkaravaan langs te zien komen. Lieke heeft een Festina-petje gescoord.

Toen de Toerkaravaan in Oudewater was gepasseerd zijn we over de autovrije provinciale weg N228) naar Haastrecht gefietst om daar eerst te picknicken en vervolgens de doorkomst van de renners mee te maken. 

Nadat de renners gepasseerd waren was het feest meteen voorbij: iedereen pakte zijn spullen op en ging snel naar huis. 

Grand Départ Utrecht

Utrecht heeft er lang naar uitgekeken: dit weekend start de Tour de France onder de Domtoren. Ik was natuurlijk nieuwsgierig naar dit grote fietsfeest en ben vandaag (op de stadsfiets) gaan kijken. Utrecht-stad is volledig afgesloten en onbereikbaar voor auto's. Bezoekers is aangeraden met het OV, per fiets of te voet te komen. Per fiets ging prima. Het was ontspannen fietsen door een stad zonder autoverkeer en ik kon de fiets prima stallen, in een extra voor dit weekend bijgeplaatste fietsenstalling, vlak bij het Jaarbeurscomplex. Verder te voet het parcours langs gelopen en genoten van de gezellige drukte hier omheen. Tussen alle bezoekers ben ik ook nog Lieke tegen gekomen - die stond met haar clubgenoten van de Groningse Studenten Wielervereniging "Tandje Hoger" de renners aan te moedigen.

Amstel Gold Race lus 2

De collega's hadden afgesproken vandaag in Zuid-Limburg te gaan fietsen. Omdat de deelnemers uit verschillende van het land kwamen, was afgesproken te verzamelen bij AGR(Amstel Gold Race)-Experience in Valkenburg. Tussen twaalf en half kwamen achtereenvolgens Linda & Rick, Hans, Karen & Lieke, Rini en Guus binnen. Na thee/koffie met vlaai stapten we rond 13.00 uur op de fiets om één van de uitgepijlde AGR-lussen te fietsen.

's Ochtends was het nog bewolkte en regenachtige maar 's middags was het stralend weer. De late start kwam dus goed uit en de been- en armstukken gingen ook snel uit. Twee lekke banden onderweg zorgden voor wat oponthoud. Eerst trof Rick het lot en kort daarna was Hans aan de beurt met een glimmende punaise (?!) in de band.

Voor Lieke was het in dubbel opzicht een vuurproef: de eerste keer met dit gezelschap van "door de wol geverfde toerfietsers" op stap en voor het eerst door het Mergelland. We hadden bovendien ook nog eens voor langste (en mooiste) van de 3 AGR-lussen gekozen: (een variant op) lus 2: 115 km en 1700 hoogtemeters. De Cauberg (normaal de start) was gestremd vanwege de Reb Bull Zeepkistenrace, daarom zijn we uitgeweken naar Houthem en via de Geulhemmerberg omhoog naar de provinciale weg gefietst. Kort voor het eind hebben we een kroon op de de route gezet door (in plaats van via de Sibbergrubbe) over de (zwaardere) Keutenberg terug te fietsen naar Valkenburg.
Lieke heeft de vuurproef glansrijk doorstaan: ze hield het tempo probleemloos bij en na ruim 100 km fietste ze soepel de Keutenberg op.
(Voor wie niet weet hoe stijl de Keutenberg is: zie de video onderaan dit blogbericht).

Hoogste punt van Nederland: Vaalserberg 325 meter. De Vaalserberg is één van de langere, maar zerker niet de zwaarste van de 15 beklimmingen: 1 Geulhemmerberg, 2 Wolfsberg, 3 Loorberg, 4 Schweiberg, 5 Camerig, 6 Vaalserberg, 7 Eperbaan, 8 Eperheide, 9  Gulperberg vanuit Partij, 10 Kruisberg, 11  Eyserbosweg, 12  Trintelerberg, 13 Zuid Hulsberg, 14 Vrakelberg, 15 Keutenberg.

Pauze onderaan de Camerig.

Lieke aan de top van de Gulpenerberg (de steilste variant - vanuit Partij)