Langs de E6 - foto's

Wat foto's van vanmiddag.

Onderweg langs de E-6

In het Noorden van Noorwegen zijn er eigenlijk geen alternatieven voor de doorgaande hoofdweg: de E6. Dat klinkt erger dan het is. De E6 is hier namelijk wat we in Nederland een 60 km weg noemen. Rustig, niet breed, vaak zonder middenstreep, weinig verkeer, je komt schapen midden op de weg tegen. En het landschap is erg indrukwekkend. Kortom het is geen straf hier over de E6 te fietsen. En het voordeel van zo'n doorgaande weg is dat het lekker op schiet.

Ik had het in het hoge Noorden juist . niet verwacht, maar zo veel voorzieningen als hier ben ik nog niet eerder in Noorwegen langs de weg tegen gekomen. Ik zit nu in zo'n gezellige supermarkt koffiehoek op temperatuur te komen. Buiten is het zonnig, maar koud. Ik heb dode vingers van de afdaling zojuist.

Alleen op de veerboot

Niet helemaal: er was nog één andere passagier op de eerste boot vanochtend.

Inmiddels is het half een. Ik heb nu meer dan een uur gepauzeerd bij de lokale vvv. Tijd om weer op de fiets te stappen. Nog 90 km vandaag.

In de kantine heeft een van de medewerkers me verteld wat ik de komende dagen langs de route tegen kom. Ik ben helemaal bij. Als het dit weer blijft, kan ik overmorgen sneeuw verwachten op de bergpassen. Ik ben trouwens van plan niet rechtstreeks naar de Noordkaap te fietsen, maar via Havoysund en daar de Hurtigrutten-boot naar Honningsvag te nemen. Op terugweg fiets ik dan door de Noordkaap tunnel. Zo hoef ik niet 2 keer hetzelfde stuk te fietsen.

Ik ga weer verder, groetjes!

Lyngenfjord

Het uitzicht vanaf de lodge. Langs het Lyngenfjord hoge steile bergen (tot zo'n 1500 meter hoog) met grote gletsjers.

De lodge zat vol met sportvissers uit Duitsland, Polen, Nederland en Litouwen. Sportvissen is groot hier.

Mijn huisje in Lyngen

Hier heb ik gisteren geslapen, in stijl op zijn Noors, met hout en rendierhuiden op de banken.

Ik heb nog geen rendier gezien (foutje in het bericht een paar weken geleden: dat was geen rendier maar een eland!), maar ik weet nu dus wel hoe ze voelen en hoe ze liggen: lekker zacht en warm!

Polar museum in Tromso

Één van de leukste plekjes in Tromso is bij de oude haven en het Polarmuseet. Eigenlijk had ik een rust-, was- en poetsdag in Tromso gepland, maar ik was uitgerust en had alles al gewassen en gepoetst gisteren in het hotel. Een middagje Tromso vond ik wel genoeg. Het Polar museum is zeker een bezoek waard. Ik vond de foto-tentoonstelling buiten erg leuk. Maar ik had niet de rust voor een uitgebreid museum bezoek. Het was droog en ik wilde door fietsen: verder met mijn eigen polar-expedition :-)

Korte update vanuit Storslett

Na de pauze in het café in Tromso had ik gisteren geen internet verbinding. Ik heb nu een korte pauze onderweg. Ik ben terecht gekomen in de personeelskantine van de VVV en bibliotheek in Storslett. Daar is internet.  Ik werk nu snel even het dagboek bij.

Na de koffie en een kleine stadswandeling in Tromso ben ik gisteren nog zo'n 80 km verder gefietst. Ik had op de kaart gezien dat er in Lyngen (aan het Lyngenfjord, bij de veerboot naar Olderdalen) een camping zou zijn. Er staat nog een bord langs de weg, maar de camping is er al een paar jaar niet meer. De laatste veerboot naar de overkant was al vertrokken. Ik had me er al op ingesteld een plekje te zoeken om wild te kamperen. Maar dat bleek dus niet eens nodig. Stein-Erik, de manager van een mooie lodge aan het fjord bood me aan in de grillhut bij de lodge te overnachten. De lodge was namelijk helemaal vol. Anders had ik daar kunnen slapen. Dit was dus "an offer I can't resist" :-).  Ik heb vannacht heerlijk geslapen in het hutje. De lodge was vlakbij de veerboothaven. Om kwart over zeven heb ik vanmorgen de eerste veerboot genomen.

Onderweg naar Tromso

De eerste 60 km gingen vanochtend over een mooie route door het eiland Kvalayo, langs de fjorden en door een hooggelegen dal. Het landschap wordt langzaam een beetje artisch: lage berkenboompjes en mos in alle kleuren groen.

Een luxe start van de dinsdag

De Overnachting in het hotel was een goede zet. Droog, schoon, uitgerust en met een uitgebreid hotelontbijt ging het vanochtend verder. Bij vertrek ontmoette ik in het hotel nog  twee andere fietskampeerders. Een stel uit Tromso. Gisteren was de eerste dag van hun vakantie. Zij trekken met de tent naar het zuiden. Maar gisteren zijn ze dus ook voor de regen het hotel in gevlucht.

Eerst regende het nog. Dat hield echter snel op. Na een half uur heb ik het regenpak uitgetrokken. Het is een stuk prettiger dan gisteren: droog en minder wind. Met de bewolking en 10 graden is het nog niet echt warm, maar het fietst in ieder geval prima.

Ik moest trouwens wel even op gang komen. Het hotel ontbijt zat een beetje dwars. Toch een yoghurtje te veel genomen :-)

Cappuccino in Tromso

Koffie met internet. De geneugten van de grote stad! Tromso is trouwens de meest noordelijke stad van Europa. De stad ligt mooi op een eiland midden in het fjord.

Sommarøy Arctic Hotel

Na de ontberingen langs de Noordkust van Senja zag ik het niet echt zitten om (om 5 uur s middags) nog 60 km verder door te fietsen tot de camping in Tromso.  Op de veerboot kreeg ik de tip om wild te kamperen (met dit weer? Stoere vikingen), of naar het Sommarøy Arctic Hotel te gaan waar camperplekken en cabins en rooms te huur zijn. Even twijfelde ik. Bijna was ik doorgefietst (het was even droog), maar nu zit ik dus luxe in een hotelkamer met verwarming. De tent en de was hangen iit in de badkamer. Morgen is alles weer droog en schoon. Over de kosten zullen we het maar niet hebben. Dit is Noorwegen.

(Foto van de website geplukt - ik ga vandaag niet meer naar buiten ;)

"A rough day" - de route van maandag 8 juli

Torsken-Botnham (Senja) - veerboot naar Kvaloya - Hillesoy: 103 km.

Eergisteren waarschuwde een Noorse fietsster me dat het de komende dagen "rough" zou worden met de wind. Vandaag heb ik dat geweten.

Wind, stortregens en kou maakten de toeristische route langs de noordkust van Senja tot de zwaarste ontbering tot nu toe. Het waaide zo hard dat ik zelfs bij moest trappen om in de afdalingen naar beneden te komen. Op vlakke stukken haalde ik tegen de wind soms niet meer dan 12 kmh. De gevoelstemperatuur lag ver beneden het vriespunt. Ik kreeg het na verloop van tijd behoorlijk koud (handen en voeten). Gelegenheid om te schuilen en op te warmen was er onderweg niet. De enige optie was over te schakelen op "survival mode" en met rustig doortrappen mezelf een beetje warm houden. Pas na 65 km kwam ik een wegwijzer naar een kleine supermarkt met cafetaria tegen. Daar heb ik me opgewarmd en opgedroogd bij een lauwe bak oude koffie, een pizzapunt uit de magnetron, een muffin en een stuk chocolade. Het is junkfood, iets anders was niet te krijgen. Daar gaf ik maar even niet om - alles best zolang het maar warmte en energie geeft. Het was vervolgens nog 30 km tot de veerboot. Die eindigden met een race tegen de klok. Ik fietste 2 minuten voor vertrek de boot op.

De kust van Senja is zonder meer prachtig. De toeristische route is bijzonder geexponeerd. De condities waren dud niet echt optimaal om daar rustig van te genieten. Ik heb vandaag slechts één foto gemaakt, verder wilde ik niet stoppen en al helemaal niet de handen uit de handschoenen halen!
De ervaring van de kust en de confrontatie met de elementen was er niet minder om. En dat is toch ook wel kicken :-)

Senjatrollet

Ineens kom je dit tegen. Ik vind het vreselijk. Maar er zijn ook mensen die dit leuk vinden. Ik ken er één waarvan ik dat weet. Voor haar heb ik deze foto gemaakt.

The Senja Troll:

The Senja Troll is widely known as one of the largest tourist attractions in northern Norway. Several tens of thousands, both large and small have visited Senja Troll since 1993. This is one of Mid-Troms most visited family farms. The troll is built on an ancient legend on Senja about a troll who was seen both by sea and land. In 2007, Troll old woman from Mountain Women and joined the Senja Troll. 30. June 2007, the trolls forged the links of hymens byprest John-Daniel Solhaug. The best man was Ingrid Evertsen (Mossa) and Tore Skoglund (both known from the "Du skal høre mye" on NRK).The Senja Troll was registered in Guinness Record Book in 1997. Height 17.96 meters in the sitting position and with a weight of 125.000 kg. Inside the troll stomach is an exciting adventure the world spread over two floors full of adventures for young and old, built on the old legends from Senja

De allernatste dag in juli ooit?

Het heeft vanacht flink geregend. Het regent nog steeds. Zelfs voor Noorse begrippen is dit extreem. Zie:
http://www.yr.no/nyheter/1.11113665

De route morgen

Ondertussen heb ik al heel wat Noorse Nationale Toeristen Routes gefietst. Dit wordt morgen weer een mooie:
http://www.nasjonaleturistveger.no/en/senja#img8
Ik heb er zin in. Ik kan alle tijd voor deze weg nemen. Aan het eind van de route volgt de veerboot naar het volgende eiland, Kvaloya. De eerste veerboot in de middag vertrekt pas om 16.00 uur. Dat geeft veel tijd voor uitslapen, ontbijten en voor sightseeing onderweg. Het enige minpuntje is dat ik op de kaart geen camping op Kvaloya kan ontdekken.  De eerstvolgende camping is in Tromso. Dat is wat afstand betreft op zich te doen. Maar het wordt zo laat voordat ik aan kom. Dat ik zie ik morgen wel, ik vind zeker iets onderweg.

De route van zondag 7 juli

Stokmarknes - Andenes - veerboot naar Senja - Torken: 145 km.

Na de omwegen van gisteren en eergisteren heb ik vandaag de doorgaande route gefietst. En dat terwijl ik gisteren eigenlijk bedacht had ook vandaag een omweg langs de westkant van de eilanden te nemen. Ik zou dan kort voor Andenes een camping nemen en maandag de oversteek naar Andenes maken. Langs de westkant naar Andenes is vanaf Stokmarkes ongeveer 160 km. Om de veerboot van 17.00 uur te nemen zou ik voor 8 uur op de fiets moeten zitten. De afspraak met de camping was dat ik een uur voor vertrek een sms zou sturen. Er zou vervolgens iemand langs komen om af te rekenen.  Ik vond dat ik dat zondagochtend voor 7 uur eigenlijk niet kon maken. Dus heb ik uitgeslapen tot 8 uur. Om kwart over 8 heb ik een sms gestuurd, uitgebreid ontbeten en de tent ingepakt. Toen ik om 10 uur nog geen reactie op mijn sms-jes had gekregen en er niemand langs geweest, was ik het wachten zat. Ik heb een briefje met het afgesproken bedrag afgegeven bij het hotel naast de camping en gevraagd dat aan de persoon van de camping af te geven. Ik ben soms best netjes. 

Ondertussen was het ruim na tien uur voordat ik op de fiets stapte. Maar ik had ook geen haast. Dacht ik. Toen ik eenmaal aan het fietsen was ging het snel: windkracht 6 tot 7 mee, dat wil wel. Toen begon ik te rekenen.  Als ik met dit tempo langs de doorgaande weg (135 km) zou fietsen, dan zou ik de veerboot makkelijk kunnen halen. Bovendien volgt de doorgaande weg ook een mooie route en was deze vandaag (zondag) erg rustig. De keuze was toen snel gemaakt. Ruim voor vier uur was ik in Andenes. Ik ben de Vesteralen over gevlogen.

De Vesteralen bestaan uit een hele serie eilanden. Ik ben over Hadseloya, Langoya, Hinnoya en Andoy gefietst. Ieder eiland heeft zijn eigen karakter. Naar het Noorden toe vlakken de bergen af. Op Andoy heb je uitgebreide veengebieden. In het noorden van Andoy wordt industrieel turf gestoken.  Verder is vooral Andoy een waar eldorado voor de vogel (liefhebbers). De eilanden zijn met bruggen verbonden.  Dat werkt toch een stuk vlotter dan met veerboten.  Met de wind dwars op de brug was het best spannend boven op deze ( hoge, want de Hurtigrutten-boot moet eronderdoor kunnen) bruggen: 20 m/s is veel! Ik vraag me trouwens af of het daarbij nu wel of niet een voordeel is dat de fiets zwaar beladen is. Het gewicht maakt het misschien stabieler,  maar de tassen aan de voorvork zijn ook windvangers. 

Torskenkrogen Camping

Hoe de sfeer totaal anders kan zijn na één veerboot oversteek. Was Andenes een koud guur en onaangenaam gat, Senja is een warme, vriendelijke en fijne plek om te zijn. Na aankomst met de veerboot was de eerste verrassing gelijk een mooie klim over een kleine col naar Torken. Ik ben dol op klimmen. En de camping in Torken is zo leuk. Vanavond kook ik niet, maar eet ik in de "Krogen" bij de camping.

Andenes

Andenes is dé plek om een walvis safari te boeken. Het is ook de plek waar de veerboot naar het eiland Senja vertrekt. Verder is het vooral een winderig guur gat dat je zo snel mogelijk weer wilt verlaten. Er is niet eens een wachtruimte bij de veerhaven :-(

De route van zaterdag 6 juli

Lyngvaer (Lofoten) - Stokmarknes (Vesteralen): 120 km.

Maritiem cultureel erfgoed

Niet alle vissersboten liggen er zo strak bij als die op de vorige foto. Dit moet ook eens een mooi houten schip met scheepsdiesel zijn geweest. Nu is er niet veel van over. Rechts boven op de romp kun je een meeuwennest zien. De meeuw was niet erg gecharmeerd van mijn foto-actie. En ik kon de camera niet recht houden...

Noorse luchten van Ruysdael

De lucht ziet er dreigend uit. En dat bleef de hele dag zo. Op een paar spetters na bleef het echter droog. Er stond ook een stevige wind (windkracht 5 tot 6), maar die had ik vooral in de rug. De temperatuur was een graad of twaalf. Het is prima fietsen zo.

Die "luchten van Ruysdael" maken het landschap eigenlijk alleen maar mooier. Wat dat betreft lijkt de Noorse kust veel op de Hollandse kust ;-)

Volgens de Noorse fietsster die ik vanmiddag tegen kwam, gaat het morgen nog harder waaien. Zolang de wind uit het zuiden komt, heb ik daar niets op tegen. Het schiet best lekker op zo. Zij dacht er iets anders over. Ze was namelijk begonnen bij de Noordkaap en op weg naar Kristansand, haar woonplaats. Kristiansand is daar waar ik ben gestart, ruim 2600 km zuidelijker. Stom dat ik ben vergeten haar te vragen hoeveel km zij al gefietst heeft!

Fietsontmoetingen: Leo uit Stavanger

De laatste dagen ben ik nogal veel fietsreizigers tegen gekomen, dat wordt te veel om hier allemaal op te noemen. Maar de ontmoeting met Leo en zijn ouders op de camping in Lyngvaer vanochtend is wel een heel bijzondere.

En dat niet alleen omdat Leo met 7 maanden en 2 dagen waarschijnlijk één van de jongste reizigers onderweg naar de Noordkaap is. Ook niet omdat zijn vader en moeder (hoe toevallig) op exact dezelfde fietsen rondrijden als ik. Nee, het meest bijzondere aan deze ontmoeting is wel dat ik Leo en zijn vader, ongeveer 4 weken geleden en 2000 km zuidelijker, al een keer eerder tegen ben gekomen. Dat was in de buurt van Sandness. Ik raakte  met Steve (= Leo's vader) aan de praat tijdens het wachten voor een drukke kruising. Zij waren met de  racefiets met trailer onderweg. Steve vertelde me 4 weken geleden dat hij de volgende dag met vrouw en kind op fietsvakantie zou gaan. En nu kom ik ze hier dus weer tegen. Wat een kleine wereld!

Ze fietsen met zijn drieën ongeveer 80 km per dag. Om de 4 uur nemen ze een grote pauze met Leo, die verder prima slaapt in de trailer. Het verhaal is zo herkenbaar: het dagritme, de taakverdeling (een ouder houdt de baby bezig, de ander pakt de tent in, de flesjes opwarmen in de tent, de baby wassen in het Ortlieb teiltje...). Achttien jaar geleden gingen Janine en ik zo op vakantie met Jelle...

Avondlicht

Het blijft bijzonder wat de zon hier s avonds nog doet. Dit was het uitzicht vanuit de tent op de camping in Lyngvaer, gisteravond rond half twaalf.

De Duitse fietser vertelde me gisten dat je voor de ultieme beleving van de middernachtzon vrij uitzicht naar het Westen moet hebben en om 1 uur middernacht wakker moet zijn. Dat ga ik ook nog een keer proberen.

Op de Lofoten eet je...

..toch maar uit een pakje. Wel een aanrader trouwens. Lekker!

De route van vrijdag 5 juli

120 km, A - Lyngvaer op de Lofoten.

Ondanks een late start (ik begon pas om half elf te fietsen - daarvoor stortregende het, daarna geen regen met gehad), een uitgebreide lunch en veel foto-momenten toch nog een flinke afstand gefietst. De wind en de weg zaten ook mee. Zo is het makkelijk fietsen hier!