Fietsontmoetingen: John uit Bremen

Op de kampeerplek in A stond John met zijn vader. Zij zijn met de veerboot en de trein uit Bremen gekomen en gaan over de Lofoten en Vesteralen fietsen. John verheugt zich erg op de walvis-safari die ze vanuit Andeness gaan maken. Hij kent wettelijk alle walvis soorten. Volgens zijn vader duurt het wel nog drie weken voor ze in Andenes zijn.

Ze fietsen samen op een mooie Amerikaanse Santana tandem. Let op de koppelingen. Deze tandem is deelbaar. Het is eigenlijk een triplet: er kan nog een deel tussen zodat je met zijn drieën kunt fietsen. Het derde deel hebben ze in Bremen (met de moeder van John) thuisgelaten. Voor de treinreis was het handig/nodig dat de tandem gedeeld kon worden.

De Lofoten zijn te mooi...

Vrijdag 5 juli

Als Hans elke bloem en ieder uitzicht fotografeert schiet het niet op met het fietsen.

De Noordkaap lonkt, maar ik heb besloten niet te haasten, te genieten van de route onderweg en vooral de "scenic road" te nemen. Ook al is dat niet altijd de kortste of makkelijkste route. Het is geen wedstrijd! Dit zijn van die plekken waar ik bijna spijt heb de spiegelreflex thuis te hebben gelaten.

Tijdens de lunchstop bij de koffieautomaat in de supermarkt schoof een oudere Duitse fietser aan. Hij is bezig met een fietstocht over de Lofoten en moest me alle highlights van de lofoten op de kaart showen. Dat zijn er dus vooral heel veel. Als ik alle tips volg ben ik hier over drie weken nog. Dat is me nu ook weer iets te gek ;-) Voor de route die ik vanochtend heb gefietst had de Duitser 4 dagen uitgetrokken...

Stokvis

Hierom zijn de Lofoten ook bekend. Overal zie je rekken met vis langs de weg. Er is zelfs een Stokvis museum. Daar worden de toeristen met bussen tegelijk heen gevoerd. Aan de rekken hangen vooral viskoppen. Wat ze daarmee doen weet ik niet. Had ik toch naar het museum moeten gaan. Voor de vissoep? Erg smakelijk ziet het er niet uit. En het stinkt ook.

De mooiste kampeerplek tot nu

Donderdag 4 juli

Vanaf de veerboot ben ik linksaf gefietst naar het dorpje A, aan het beginpunt van de doorgaande weg op de Lofoten - de E10. Dat is hier een smalle kronkelige weg waar auto's elkaar nauwelijks kunnen passeren.

Achter A, daar waar alle wegen en paden ophouden, is een veldje waar je kunt kamperen. Het is alleen bereikbaar over een voetpad. Er zijn geen voorzieningen. Water kun je halen bij de wc bij de parkeerplaats een paar honderd meter terug.
Donderdagavond stonden er een stuk of tien trekkers tentjes: een paar fietsers, wat vogelaars en wandelaars. Om je heen alleen rotsen, een meeuwen kolonie en de oceaan. Het licht was donderdagavond fenomenaal. Enig minpuntje waren de midgets. Na 23 uur waren die ook weer weg.

Aankomst op de Lofoten

Donderdag 4 juli

Nog een laatste foto vanaf de veerboot. Dit is de haven van Moskenes, om 9 uur s avonds, net voordat de veerboot binnen loopt.

Het is zo indrukwekkend, die rotsen midden in de oceaan. Helemaal in het avondlicht - met die wolken flarden die in de bergen hangen. Als je het van een afstand ziet, kun je haast niet geloven dat je hier kunt fietsen. Verrassend genoeg gaat dat juist heel goed. De wegen op de Lofoten zijn erg vlak. Je hoeft nauwelijks te  klimmen.

Bakeri & konditori met Wi-Fi

Zaterdag 6 juli, 10.00 uur in Solvaer

De Lofoten zijn het meest toeristische stukje Noorwegen dat ik tot nu toe ben tegen gekomen. Veel Duitsers hier. Voertaal Duits: langs de weg staan borden met: Zimmer frei, Fischerei-, Stockfisch-, Spielzeug- Museum, Kaffee mit Kuchen enzovoorts. Dat is best handig, mijn Duits is toch iets beter dan mijn Noors ;-)

Ondanks alle toeristische voorzieningen had ik gisteren geen internet-verbinding. Nu wel. Ik zit in een Noorse Konditorei met Wi-Fi en ga straks een foto-verslag van de eerste dag op de Lofoten posten.

Land in zicht!

Je ziet ze al een hele tijd, maar wat duurt het lang voor je er bent! Kun je nagaan hoe hoog de bergen op deze eilanden zijn. Je verkijkt je nogal op de afstand.

De route van donderdag 4 juli

Reipa - Bodo: 120 km. Mooie doorgaande route over de RV17. Het fietst toch beter door als je niet iedere keer voor een veerboot moet stoppen :-). Het ging best aardig op en neer (tussen zee niveau en 200 meter plus), maar het was niet steil. Op dit stuk heeft de RV17 wat meer het karakter van een autoroute. Je merkt dat je in de buurt van de grote stad (Bodo) komt. Het verkeer was echter niet storend. Bovendien vond ik het lekker om een beetje door te rijden, ik was vrij laat vertrokken en wilde toch voor vijf uur in Bodo zijn om de veerboot naar de Lofoten te pakken.
Het werd geen race partij, ik moest me alleen een beetje inhouden om niet telkens te stoppen om foto's te maken. Het landschap, de vergezichten waren namelijk weer grandioos. Naar het Noorden toe worden de bergen steeds scherper, puntiger. In het Zuiden zie je vooral indrukwekkend steile, maar gladde en afgeronde bergen (de gletsjers hebben hun werk gedaan). 120 km verderop zijn de bergen veel hoekiger, zien ze er vlijmscherp uit.

Nb: vanaf Bodo heb ik zojuist de veerboot naar Moskones op de Lofoten genomen. Daar kom ik straks rond 9 uur aan. Dan moet ik nog een paar kilometer fietsen naar de camping in het dorpje A (in het Noors met een rondje boven de A).

Droogrek, deel 2

Je kan je fiets als droogrek gebruiken, maar een veerboot biedt nog veel meer mogelijkheden. Dit is de was van een stel uit Nieuw-Zeeland dat door Noorwegen aan het hitch-hiken is. Met hetzelfde probleem: hoe krijg ik de was droog?

Het droogrek

Om de paar dagen doe ik een handwasje. Wel zo fris. Het is telkens spannend of de was de volgende dag droog is. Lycra fietskleding droogt op zich redelijk snel, maar toch. Vooral de broekzeem is kritisch. Mocht het niet gelukt zijn, dan bind ik de vochtige kleding op de fiets om onderweg te drogen. Zolang het niet regent werkt dat prima. De rijwind helpt. Het vastbinden luistert nauw: je wilt niets verliezen en ook niet dat er een kledingstuk tussen de spaken komt.

Op de meeste campings is er overigens ook een wasdroger, maar voor alleen een fietsbroek, shirt en een stel sokken vind ik dat een beetje overdone (en duur).

Op weg naar de Lofoten

Het was even aanpoten, maar het is gelukt: ik heb de middagboot gehaald en ben vanavond nog op de Lofoten.

Het laatste stuk heb ik nog een sprintje getrokken door Bodo. In de dienstregeling had ik namelijk gelezen dat je uiterlijk 45 minuten voor vertrek in de veerhaven moest zijn voor het "boarden". Het was een close finish. Achteraf bleek dat dus helemaal niet nodig te zijn. Die 45 minuten gelden alleen voor auto's. Fietsers en voetgangers kopen gewoon een kaartje op de boot. Grrr...

De route van woensdag, 3 juli

Luroy - Reipa: 88 km, verdeeld in 3 etappes van 17, 35, 28 en 8 km -onderbroken door 3 oversteken. Vandaag is het tracklog-maken mislukt. Met alle veerboot-oversteken heb ik iets te vaak op de knop "pauzeren" gedrukt (of gewoon op de verkeerde knop gedrukt). Daardoor ben ik het begin van de route kwijt. En de laatste veerboot-oversteek heb ik My Tracks door laten lopen. Op het kaartje kun je wel zien waar ik nu ben. Dat is de rode punt. Vanochtend ben ik gestart onderaan op het kaartje: de "e" van Google staat precies op de plek van de camping van gisteren.

Meer dan 88 km zat er vandaag niet in door de planning van de veerboot oversteken. Dat maakt niet uit: het was een prachtige route, het ene eiland was nog mooier dan het andere. En hoewel ik niet veel heb gefietst: de benen waren moe aan het eind van de dag. Het weer was prima: in de ochtend bewolkt, maar droog, in de namiddag brak de zon door.

Morgen wil ik naar Bodo fietsen. Dat is 120 km. Als ik voor 17.00 uur in Bodo ben neem ik donderdag nog de ferry naar de Lofoten.  Anders kampeer ik in Bodo en steek op vrijdag over met de veerboot van 10 uur s ochtends. De oversteek duurt bijna 4 uur.

Eiland hoppen

Er zaten vandaag drie veerboot oversteken in de route. Ik ben de tel van het aantal veerboten in de reis kwijt geraakt, maar drie veerboten op één dag gebeurt niet vaak. Twee oversteken duurden een uur, eentje een kwartier. Omdat de veerdiensten hier veel minder frequent varen dan in het zuiden van Noorwegen, luistert de planning nauwer en moet er soms stevig worden doorgefietst om de boot niet te missen (zie het bericht van gisteren).

Het uitzicht was weer adembenemend.  Bijzonder indrukwekkend was de Svartisen gletsjer,  die als een majestueuze ijskap boven de toch al indrukwekkende bergen uittorent.  De Svartisen gletsjer heeft "tongen" die vlak bij het fjord uitkomen. Er worden wandelingen naartoe en op georganiseerd. Ik was graag met de fiets naar de gletsjer gereden. De route 17 komt vlak bij de gletsjer. Maar de route gaat er ook met een 11 km lange tunnel onderdoor. Helaas is die tunnel verboden voor fietsers en voetgangers. Fietsers moeten met de veerboot. Ik had naar de gletsjer kunnen fietsen, maar dat was 40 extra km op en neer. En met de veerboten zou dat bovendien een extra dag kosten.  Dat vond ik te veel. Ik ben net weer begonnen naar het Noorden te fietsen en heb nog niet helemaal de rust voor 'uitstapjes'. Dat komt wel weer.

Nb: op de onderstaande foto kun je de gletsjer helaas niet zien.

66 graden, 34 minuten Noorderbreedte

Vandaag ben ik de poolcirkel gepasseerd, niet fietsend, maar met de veerboot van Kilboghamn naar Jektvik. Het ging ongemerkt.  Ik had een monument verwacht en op zijn minst dat de scheepshoorn zou loeien. Maar dat heb ik dus gemist. Er schijnt wel een kunstwerk in de vorm van een 'wereldbol op een paaltje' op een van de eilanden langs de Noorse westkust te staan. In de reigidsen heb ik een afbeelding zien staan. Waarschijnlijk zat ik net binnen in de 'salon' van de veerboot. Die had geen ramen.

Ten noorden van de poolcirkel gaat de zon nu dus echt niet meer onder. Nou maakt dat niet veel verschil. De laatste 2 weken werd het toch al niet meer donker 's nachts. Ik slaap er niet minder om. Dankzij het ooglapje dat ik van Lieke mee heb gekregen,  slaap ik lekker door en word ik dus niet meer wakker midden in de nacht!

Pak de dief!

Natuurlijk weet ik dat je geen waardevolle spullen bij je tent moet laten liggen. Maar de camping was vanochtend zo rustig, dat ik deze regel heb genegeerd. 

Ik dacht dat het kon; snel even tanden poetsen. Dat heb ik geweten. Toen ik na vijf minuten terug kwam, was het kwaad al geschied en de voortent geplunderd. Tien meter voor de tent lag de lege verpakking van de Safari koekjes. Ik had ze nog zo goed weggestopt: onder de theedoek in het Ortlieb afwasteiltje, naast de andere eetspullen voor onderweg. Ik had ze net geteld. Er zaten zes koekjes in. De dief heeft geen kruimel over gelaten. Alle koekjes weg. De dief was kieskeurig. Naast de koekjes lagen er ook gesmeerde boterhammen met kaas (voor de lunch onderweg) in het teiltje. Die zijn gelukkig onaangeroerd gebleven.

Ik heb mijn les weer geleerd. Pas op met vogels in de buurt. Ik vind het knap dat ze de koekjes gevonden hebben. Ze waren niet zichtbaar en best diep weggestopt. Ik verdenk overigens niet die schattige kwikstaarten die de hele tijd rond de tent huppelden.  Het zal vast zo'n gemene ekster of meeuw zijn geweest.

Safari chocolat cookies zijn de koekjes met de beste prijs-kwaliteit/smaak verhouding in Noorwegen. Iedere kampeerder eet hier Safari koekjes bij de thee (of koffie).

Op de camping

Aldersund camping

Opstaan met zo'n uitzicht voor de tent!

Het uitzicht de andere kant op

Dit is de tweede foto van de Aldersundet - die niet goed is geüpload in het vorige bericht.

Het uitzicht...

Aldersundet - toen de wolken iets weggetrokken waren.

De route van dinsdag 2-7

Mosjoen-Luroy: 135 km. De dag begon bewolkt, maar droog. Van 12 tot 3 uur constant regen, daarna afwisselend droog en nat. De bewolking was nog lager komen te hangen. Vanaf 6 uur trok het weer open. Jammer van de laaghangende bewolking: de bergen langs de fjorden en op de eilanden zijn steil en tot zo'n duizend meter hoog, maar door de bewolking kon je alleen de eerste 300 meter zien. Dat heeft overigens ook wel wat, soms scheen het licht prachtig door de wolken heen. Helaas lukt het niet dat te fotograferen met de smartphone.

In de tunnel

De route van vandaag had veel tunnels. Ze waren goed te doen: redelijk verlicht, niet te druk, meestal vlak (in sommige Noorse tunnels gaat het steil omhoog, dat fietst vervelend). De langste tunnels waren een kilometer of drie lang. Daar fiets je dan bijna tien minuten door. Dat klinkt eigenlijk helemaal niet zo lang, maar het voelt als een hele tijd. In totaal heb ik vandaag meer dan tien kkilometer "overdekt" gefietst. Eigenlijk was dat best lekker: in de tunnel regent het niet (soms drupt het een klein beetje).

Veerboot gemist, lunchen dus...

Vijf kilometer voor de aanlegplaats van de veerboot, kwam ik plotseling tien auto's achter elkaar tegen. Toen tegelijk, dat heb je niet veel hier. Ik wist dus gelijk hoe laat (ter laat) het was: de veerboot voer net weg toen ik aan kwam. Pech. Dat was de boot van 12.20 uur. Dan maar de volgende nemen. Maar die bleek pas om 13.55 uur te vertrekken. Anderhalf uur om te wachten. In de regen. Daar had ik niet zo'n zin in.

Gelukkig bleek er (honderd meter terug) een wachtruimte te zijn. Heel basic, maar met de essentiële voorzieningen: tafel, stoelen, stopcontact, water en wc. Ik heb me geïnstalleerd, telefoon in de oplader en uitgebreid geluncht. Pannetje thee gekookt en vers Noors brood met Groene Hart Boerenkaas gegeten: lekker!

Mont Ventoux

De treinreis van Trondheim-Airport naar Mosjoen is een highlight voor liefhebbers van mooie aangelegde spoorwegroutes. Het is een enkelspoor route die 5 uur lang door een mooi landschap slingert. Daar heb ik vandaag weinig van gezien. Ik heb vanmiddag het nieuwe boek van Bert Wagendorp (Ventoux) in een ruk door uitgelezen.
'Ventoux' bevat voor de fietsende bijna-vijftiger veel herkenbaars.  Het leest als een spannend jongensboek. Dat is het eigenlijk ook; verder niet te veel pretenties. Het is de mannen-variant van 'Zadelpijn en ander damesleed' van Lisa van Sambeek. Net als van Zadelpijn komt er van Ventoux een verfilming. Het boek vond ik leuk, de film moeten we nog zien ;)

Back on track

Het waren mooie en drukke dagen in Nederland. Ik vond het leuk en gezellig zo veel familie en vrienden (in heel korte tijd) te zien en/of te spreken. Dank voor alle hartelijkheid! Ook groeten aan iedereen die ik de afgelopen dagen niet heb kunnen ontmoeten - het ging zo snel!

Nu zit ik op Schiphol te wachten tot het 'boarding' begint. Dat duurt nog een half uur. Daarna vlieg ik met de SAS via Kopenhagen naar Trondheim. Vanaf Trondheim gaat het met de trein verder naar Mosjoen. Als alles volgens planning verloopt ben ik net voor 22.00 uur vanavond op de camping, waar de fiets (met uitrusting) staat te wachten. Dat is een 'close finish' want om 22.00 uur sluit de receptie...

Ik heb zin om verder naar het Noorden te fietsen. Ik heb eerder wel getwijfeld of ik echt helemaal naar de Noordkaap door wil fietsen. Nu twijfel ik daar niet meer aan. Ik ben nieuwsgierig naar het landschap, de wegen, het weer en de mensen die ik de komende tijd ga ontmoeten. De Noordkaap is dus het volgende doel. Dat is waarschijnlijk in een week of 2 a 3 te halen. Daarna zien we verder. Eerst komen nog de Lofoten, de Vesteralen, Tromso en meer mooie plekken. Ik ben er klaar voor!

De tussenstop in Nederland was een bijzondere onderbreking van de reis. Ik begin nu eigenlijk weer 'opnieuw', uitgerust, helemaal schoon en goed 'bij gegeten'. Ik ben heel benieuwd hoe het morgen voelt weer 'alleen' op stap te zijn!

Klein onderhoud aan het weblog

Nu ik thuis achter de PC kon werken,  heb ik een paar dingen veranderd aan het weblog. Van de meeste veranderingen zul je weinig merken. De grootste verandering is dat je nu op de berichten in het weblog kunt reageren zonder gebruik te maken van een Google-, Facebook- of ander account. Bij 'opmerkingen plaatsen' verschijnt een keuzemenu. Als je voor 'anoniem' kiest kan je reageren zonder ergens aangemeld te zijn. Natuurlijk is het prettig als je wel je naam vermeldt: dan weet ik wie gereageert en kan ik persoonlijker antwoorden ;)

Verder is de kaart bij het tabblad 'Waar is hans?' bijgewerkt.  Maar of je dat kunt zien, is afhankelijk van de browser die je gebruikt. Dat zijn de ondoorgrondelijke raadselen van Google Maps...